Lycaea pulex Marion, 1874

Lycaea pulex, amfipodlar (Amphipoda) takımına bağlı küçük bir deniz kabuklusudur ve Marion, 1874 tarafından bilim dünyasına tanıtılmıştır. Lycaea cinsi, açık deniz amfipodlarını kapsayan Hyperiidea grubuna ait küçük kabuklulardır. Bu cinsin üyeleri birkaç milimetre ile bir santimetre arasında boy yapan, iri gövdeli, yarı saydam hayvanlardır; baş görece kısa, bacaklar kısa ve güçlüdür.

Amfipodlar (Amphipoda), yüksek kabuklular (Malacostraca) sınıfına bağlı, dünyada on bini aşkın türü bulunan büyük bir takımdır. Vücutları genellikle yandan basık, kabukları sert olmayan kitin bir örtüyle kaplıdır; göğüs bacaklarının bir kısmı yürümeye, ön çiftler ise çoğunlukla avı ya da besini tutmaya yarayan kıskaç benzeri yapılara dönüşmüştür. Dişiler yumurtalarını göğüslerinin altındaki kuluçka kesesinde taşır ve yavrular serbest larva evresi geçirmeden, erginlere benzeyen küçük bireyler olarak çıkar.

Hiperiid amfipodlar dipte değil, su kolonunda yaşar ve planktonun bir parçasıdır. Lycaea türleri özellikle salpalar ve doliolidler gibi jelatinimsi tulumluların (tunikatlar) içinde ya da üzerinde yaşamalarıyla bilinir; konakçının dokularıyla beslenir ve onu hem barınak hem de taşıyıcı olarak kullanırlar. Bu yaşam biçimi, ılık okyanus ve denizlerin yüzey sularında yaygındır.

Bu küçük kabuklular deniz ekosistemlerinde besin zincirinin önemli halkalarındandır: organik maddeyi parçalayarak ayrışmaya katkıda bulunur, kendileri de balıkların, kalamarların ve deniz kuşlarının başlıca besinleri arasında yer alır. Kirliliğe ve ortam değişikliklerine duyarlı oldukları için bilimsel çalışmalarda deniz ortamının sağlığını gösteren canlılar olarak da kullanılırlar. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Cinsin türleri dünya okyanuslarının ılık ve ılıman sularında yaygındır ve Akdeniz'in açık sularında da bulunur. Türün ayrıntılı yayılışı ve Türkiye denizlerindeki durumu, özellikle Akdeniz ve Ege kıyılarında yapılan bilimsel taramalarla ortaya konan kayıtlara dayanır. Boyunun küçüklüğü ve yaşam ortamı nedeniyle doğada çıplak gözle fark edilmesi zordur; tanımlanması genellikle örneklerin mikroskop altında incelenmesini gerektirir. Koruma durumu ayrıca değerlendirilmemiştir.