Luperus longicornis (Fabricius, 1781)

Luperus longicornis, yaprak böcekleri ailesinin (Chrysomelidae) Galerucinae altfamilyasına ait küçük bir böcek türüdür. 1781 yılında Johan Christian Fabricius tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latince "uzun antenli" anlamına gelir ve cinsin tipik özelliği olan uzun antenlere işaret eder. Avrupa'da geniş bir yayılışa sahiptir.

Luperus ve yakın akrabası Nymphius, yaprak böceklerinin Galerucinae altfamilyasındaki Luperini oymağına aittir. Bu gruptaki böcekler genellikle 3–6 mm boyunda, ince ve uzunca yapılı, çoğunlukla siyah ya da koyu renkli, parlak böceklerdir. Antenleri dikkat çekici biçimde uzundur; erkeklerde antenler çoğu zaman vücut uzunluğunu aşar. Bacakların bir kısmı sarımsı renkte olabilir; türleri ayırmada bacak ve anten rengi ile erkek üreme organlarının yapısı kullanılır.

Erginler ilkbahar ve yaz başında ağaç ve çalıların, bazen de otsu bitkilerin yaprakları üzerinde görülür; yaprakları kenarından ya da yüzeyinden kemirerek beslenir. Larvalar ise toprakta yaşar ve bitki kökleriyle beslenir. Genellikle zararlı sayılmasalar da kalabalık toplulukları yapraklarda gözle görülür beslenme izleri bırakabilir.

Yaprak böcekleri (Chrysomelidae), dünyada 35.000'i aşkın türle kın kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Neredeyse tüm türleri otçuldur; erginler genellikle yaprak, çiçek ya da tohumlarla, larvalar ise yaprak, kök veya gövde dokularıyla beslenir. Pek çok tür belirli bir bitki grubuna bağlı yaşar; bu yüzden aile hem tarım zararlıları hem de istilacı yabancı otlara karşı biyolojik mücadelede kullanılan türler bakımından önem taşır. Kuşlar, örümcekler, parazitoit arılar ve sinekler gibi pek çok canlı için de önemli bir besin kaynağıdır.