Lucilia sericata (Meigen, 1826)

Lucilia sericata, leş sinekleri ya da et sinekleri olarak bilinen Calliphoridae ailesine ait, dünyanın en tanınmış sinek türlerinden biridir. Parlak metalik yeşil rengi nedeniyle halk arasında yeşil sinek ya da yeşil leş sineği olarak bilinir. İnsan yerleşimlerinin çevresinde, çöplüklerde, mezbahalarda ve hayvan barınaklarının yakınında çok sık görülür.

Ergin sinekler yaklaşık on milimetre boyundadır. Gövdeleri parlak metalik yeşilden bakırımsı yeşile kadar değişen renktedir, gözleri kırmızımsı, kanatları saydam, bacakları siyahtır. Yakın akrabası Lucilia cuprina ile çok benzer görünür ve iki türün güvenilir ayrımı ancak yakından incelemeyle yapılabilir.

Dişiler yumurtalarını leşlere, çürüyen ete ve hayvan dışkısına bırakır. Yumurtadan çıkan kurtçuklar ölü dokuyla beslenir, birkaç gün içinde gelişimini tamamlayıp toprağa geçer ve pupa olur. Sıcak mevsimde bir yılda birçok döl verebilir. Kuzey Avrupa'da koyunlarda kurtlanmanın başlıca etkenidir; nadiren insan yaralarında da miyazise neden olabilir. Erginler çiçek nektarı ve şekerli maddelerle de beslendiği için çiçeklerde sık görülür.

Bu türün larvaları yalnızca ölü dokuyu yiyip canlı dokuya genellikle zarar vermediği için kurtçuk tedavisinde kullanılır. Laboratuvarda mikropsuz olarak yetiştirilen larvalar, iyileşmeyen kronik yaraların ve diyabetik ayak yaralarının temizlenmesinde tıbbi amaçla uygulanır. Ayrıca leşlere ilk ulaşan sineklerden biri olduğundan adli entomolojide ölüm zamanının tahmininde en çok yararlanılan türlerden biridir. Dünya genelinde neredeyse her yerde, özellikle ılıman bölgelerde yaygındır.