Loxoconcha nea Barbeito-Gonzales, 1971

Loxoconcha nea, midye kabuklular (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımında, Loxoconchidae familyasında yer alan küçük bir kabuklu türüdür. Tür Barbeito-Gonzalez (1971) tarafından tanımlanmıştır. Sığ deniz diplerinde ve bitki örtüsü arasında yaşar. Tür Akdeniz'in kıyı bölgelerinden bilinir.

Loxoconcha cinsi, Loxoconchidae familyasının en zengin ve en yaygın cinsidir; dünya genelinde çok sayıda yaşayan ve fosil türü tanımlanmıştır. Bu cinsin üyelerinin kabuğu genellikle yarım milimetreden küçük, yandan bakıldığında kabaca dörtgen ya da eğik oval, yüzeyi çoğunlukla çukurcuklu ya da ağsı süslüdür. Türler birbirinden kabuk biçimi, süsleme deseni, menteşe yapısı ve erkek çiftleşme organlarının ayrıntılarıyla ayrılır. Cinsin üyeleri özellikle sığ deniz, kıyı lagünü ve acı su ortamlarında, alg ve deniz çayırları üzerinde yaşamayı sever.

Podocopida takımı, günümüzde yaşayan midye kabukluların en kalabalık grubudur ve tatlı sulardan derin denizlere kadar hemen her sucul ortamda temsil edilir. Bu takımın üyeleri çoğunlukla dip canlısıdır; tortu yüzeyinde, alg ve deniz çayırları arasında ya da kum taneleri arasındaki boşluklarda yaşar. Organik döküntü, bakteri, diatome ve mikroalglerle beslenerek besin ağında ayrışma ile üst tüketiciler arasında önemli bir halka oluşturur; kendileri de balıklar ve çeşitli omurgasızlar için besin kaynağıdır.

Midye kabuklular (Ostracoda), vücudu iki parçalı, kireçli bir kabuk içine tamamen kapanabilen küçük kabuklulardır. Kabuğun iki yarısı sırt tarafında bir menteşe ile birbirine bağlanır ve kapatıcı kaslar sayesinde sıkıca kapanır. Hayvan, kabuk aralığından dışarı uzattığı anten ve bacaklarıyla yüzer, sürünür ya da tortu içinde kazı yapar. Gövde segmentleri belirgin değildir ve uzantı sayısı diğer kabuklulara göre azdır. Büyüme sırasında kabuk birçok kez değiştirilir; yavrular yetişkine benzeyen küçük bireyler olarak gelişir ve her deri değişiminde biraz daha büyür.

Kireçli kabukları fosilleşmeye çok uygun olduğundan midye kabuklular jeoloji ve paleontolojide büyük önem taşır. Türlerin tuzluluk, sıcaklık ve oksijen gibi koşullara duyarlılığı, tortullarda bulunan kabuk topluluklarının geçmiş ortamları yorumlamada kullanılmasını sağlar. Bu nedenle petrol aramalarında, eski kıyı çizgilerinin ve göl seviyelerinin belirlenmesinde ve kirlilik izleme çalışmalarında sıkça başvurulan bir canlı grubudur. İnsanlar için herhangi bir tehlikesi yoktur; çok küçük olduklarından ancak mikroskop altında incelenebilirler.