Liparus graecus (Reitter, 1923)

Liparus graecus, hortumlu böcekler familyasının (Curculionidae) Molytinae alt familyasına ait bir türdür. Liparus cinsinin üyeleri Avrupa’nın en iri hortumlu böcekleri arasında yer alır; siyah, sağlam yapılı, kısa ve kalın hortumlu böceklerdir ve gövdelerinin yanlarında çoğunlukla sarımsı pul lekeleri bulunur. Uçamazlar ve yerde, nemli ve gölgeli otluk alanlarda yürüyerek dolaşırlar. Larvaları maydanozgiller (Apiaceae) familyasından bitkilerin köklerinde gelişir; erginler de aynı bitkilerin yapraklarıyla beslenir. Tür adı Yunanistan’a gönderme yapar ve Balkanlar ile çevresindeki dağlık bölgelerle ilişkilendirilir.

Hortumlu böceklerin yaşam döngüsü tam başkalaşımlıdır: yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur. Larvalar bacaksız, kıvrık, krem ya da beyaz renkli ve kahverengi başlıdır; çoğunlukla bitki dokusunun içinde ya da toprakta köklerle beslenerek gelişir. Erginler ise genellikle ilkbahar ve yaz aylarında konukçu bitkilerin üzerinde ya da çevresindeki toprak yüzeyinde bulunur. Pek çok türde erginler tehlike anında bacaklarını gövdelerine çekerek hareketsiz kalır ve kendilerini yere bırakır; bu davranış, yırtıcılardan korunmalarına yardımcı olur.

Hortumlu böcekler (Curculionidae), kınkanatlılar takımının ve hatta tüm hayvanlar âleminin en kalabalık ailelerinden biridir; dünyada tanımlanmış tür sayısı 80.000’i aşar. Ailenin en belirgin özelliği, başın öne doğru uzayarak hortum (rostrum) adı verilen bir uzantı oluşturmasıdır. Ağız parçaları bu hortumun ucunda yer alır ve dişiler hortumlarıyla bitki dokusunda açtıkları deliklere yumurta bırakır. Antenler çoğunlukla dirsekli ve ucu topuz biçimindedir; dinlenirken hortumun yanlarındaki oluklara yerleştirilebilir.

Hortumlu böcekler doğada bitki popülasyonlarını düzenleyen önemli otçullardır ve kuşlar, sürüngenler, örümcekler ile parazitoit arılar için besin kaynağı oluşturur. Pek çok türün yalnızca belirli bitki gruplarıyla beslenmesi, bunları ekolojik çalışmalar ve biyolojik mücadele açısından ilgi çekici kılar. Türler arasındaki ayrım çoğu zaman pul deseni, hortum biçimi ve erkek üreme organı gibi ince özelliklere dayandığından kesin tür tanımı genellikle uzman incelemesi gerektirir.