Ligidium turcicorum (Verhoeff, 1949)

Ligidium turcicorum, Ligiidae ailesinin Ligidium cinsine ait, karada yaşayan bir eşayaklı türüdür. Tür, 1949 yılında Verhoeff tarafından tanımlanmıştır ve adı Türklere gönderme yapar. Türün tanımı, çoğu karasal eşayaklıda olduğu gibi, erkek bireylerin karın uzantılarının ayrıntılı incelenmesine dayanır; bu nedenle arazide yalnızca görünüşe bakarak yakın türlerden güvenilir biçimde ayırt edilmesi pek mümkün değildir.

Ligidium cinsi, Ligiidae ailesine bağlı, karada yaşayan eşayaklılardan oluşur. Bu cinsin üyeleri, karasal eşayaklılar arasında ilkel özellikler taşıyan gruplardan biri olarak kabul edilir; nem kaybına karşı korunmaları sınırlı olduğundan yalnızca çok nemli ortamlarda yaşayabilirler. Genellikle dere ve kaynak kenarlarında, bataklık alanlarda, nemli orman tabanında, yosun ve yaprak döküntüsü altında bulunurlar. Vücutları yassı, parlak ve oldukça hareketlidir; tehlike anında top şeklinde kıvrılamazlar, bunun yerine hızla kaçarlar. Boyları genellikle bir santimetrenin altındadır.

Karasal eşayaklılar ölü bitki maddesini, çürümekte olan yaprakları ve mantar hiflerini tüketerek ayrışma sürecine ve toprak verimliliğine önemli katkı sağlar. Dişiler yumurtalarını karın altındaki kuluçka kesesinde taşır ve yavrular burada gelişerek küçük erginler halinde serbest kalır. Yaşam alanlarının neme bağımlılığı nedeniyle bu hayvanlar sulak alanların kurutulması, kaynakların kaptaja alınması ve orman tahribatı gibi değişikliklere karşı hassastır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Karasal eşayaklılar, kabukluların karaya tam olarak uyum sağlamış tek büyük grubudur ve dünya genelinde birkaç bin türle temsil edilir. Ligiidae ailesi bu grubun en eski dallarından biri sayılır; ailenin Ligia cinsi deniz kıyılarında, Ligidium cinsi ise iç kesimlerdeki nemli tatlı su kenarlarında yaşar. Bu iki cins, kabukluların sudan karaya geçiş sürecini anlamak açısından bilimsel olarak ilgi çekicidir.