Ligia italica (Fabricius, 1798)

Ligia italica, Ligiidae ailesine ait, deniz kıyısının sıçrantı bölgesinde yaşayan bir eşayaklı türüdür. Boyu genellikle bir ile iki santimetre arasındadır; gövdesi yassı ve oval, rengi grimsi ya da kahverengimsidir. Çok uzun antenleri ve gövdenin arka ucundaki belirgin, çatallı uzantıları türü kolayca tanınır kılar. Oldukça hızlı koşar ve rahatsız edildiğinde kaya yarıklarına sığınır.

Tür, Akdeniz ve Karadeniz kıyılarında dalgaların sıçradığı kayalıklarda, liman duvarlarında ve iskelelerde yaygındır. Suya çok yakın yaşamasına rağmen uzun süre su altında kalamaz; solunum için kullandığı karın uzantılarını nemli tutmak üzere kayaların ıslak yüzeylerinden yararlanır. Genellikle gece ve alacakaranlıkta etkin olur; kayalara tutunan algleri, organik artıkları ve kıyıya vuran döküntüleri tüketir.

Ligiidae ailesi, karasal eşayaklıların en ilkel temsilcilerinden sayılır ve Ligia türleri denizden karaya geçişin ara basamaklarını gösteren canlılar olarak bilimsel açıdan ilgi çeker. Kıyı ekosistemlerinde ayrıştırıcı olarak görev yapar, aynı zamanda kuşlar, balıklar ve yengeçler için besin kaynağıdır.

Eşayaklılar (Isopoda), kabuklular içinde en çeşitli takımlardan biridir; denizlerden tatlı sulara ve karaya kadar çok farklı ortamlara uyum sağlamış on binden fazla türü kapsar. Vücutları genellikle sırt-karın yönünde basık, halkalı ve yedi çift birbirine benzer yürüme bacağıyla donatılmıştır. Dişiler yumurtalarını karın tarafındaki kuluçka kesesinde taşır; yavrular serbest yüzen bir larva evresi geçirmeden, erginlere benzeyen küçük bireyler olarak çıkar. Bu gruptaki hayvanlar besin zincirinde hem ayrıştırıcı hem de balıklar ve diğer avcılar için önemli bir besin kaynağı olarak yer alır.