Leptocythere peterseni Mostafawi, 1989

Leptocythere peterseni, Leptocytheridae ailesine ait küçük bir ostrakod türüdür. Tür 1980'lerin sonunda Mostafawi tarafından tanımlanmıştır.

Leptocythere cinsi, küçük ve uzunca kabuklu, çoğunlukla sığ deniz, lagün ve haliçlerde yaşayan ostrakodları kapsar. Cinsin çok sayıda türü vardır; Akdeniz, Karadeniz ve Hazar havzalarında özellikle zengin bir tür çeşitliliği gösterir. Kabukları genellikle çukurlu ya da hafif süslemeli olup türler arasındaki farklar ince ayrıntılarda gizlidir.

Leptocytheridae ailesi, küçük ve genellikle uzunca kabuklu ostrakodları kapsar. Bu ailenin üyeleri sığ deniz, lagün ve haliç ortamlarında yaygındır; bir kısmı tuzluluk değişimlerine dayanıklıdır ve acı sularda yaşayabilir. Karadeniz ve Hazar Denizi gibi Ponto-Kaspiyen havzada aileye ait çok sayıda özgün tür evrimleşmiştir.

Ostrakodlar, iki parçalı kireçli bir kabuğun (karapaks) içinde yaşayan, çoğunlukla 0,3–2 mm boyundaki küçük kabuklulardır. Kabuk iki yan kapakçıktan oluşur; hayvan bu kapakçıkları kapatarak kendini tamamen gizleyebilir. Vücut belirgin biçimde bölütlenmemiştir; antenler ve anten benzeri üyeler hem yüzmede hem de dipte yürümede kullanılır. Gelişme sırasında hayvan birkaç kez deri değiştirir ve her evrede yeni, daha büyük bir kabuk oluşturur. Ostrakodlar dip çamurundaki organik maddeler, bakteriler, diatomeler ve küçük organik parçacıklarla beslenir; kendileri de balıklar ve başka omurgasızlar için önemli bir besin kaynağıdır.

Kireçli kabukları tortullarda kolayca fosilleştiği için ostrakodlar jeolojide çok değerlidir. Fosil ve güncel türlerin dağılımı; eski denizlerin derinliği, tuzluluğu ve sıcaklığı hakkında bilgi verir. Bu nedenle petrol aramalarında, stratigrafide ve iklim değişikliği çalışmalarında yaygın olarak kullanılırlar. Türlerin ayrımı büyük ölçüde mikroskop altında incelenen kabuk biçimine, yüzey süslemesine, kas izlerine ve menteşe yapısına dayanır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Türün yayılışı hakkındaki bilgiler cinsin genel yayılış alanıyla, yani Akdeniz ve çevresindeki sığ deniz ortamlarıyla uyumludur. Ostrakodların küçük boyu nedeniyle türün yayılışı çoğunlukla dip örneklerinin mikroskopla incelenmesiyle belirlenir.