Krithe monosteracensis Sequenza, 1880

Krithe monosteracensis, Krithidae ailesine ait bir ostrakod türüdür. Tür, 19. yüzyılda Seguenza tarafından İtalya'daki genç deniz çökellerinden tanımlanmıştır.

Krithe cinsi, ince, pürüzsüz ve yarı saydam kabuklu ostrakodları kapsar. Türleri özellikle derin deniz çamurlarında çok yaygındır ve kabuklarındaki magnezyum ile kalsiyum oranı geçmişteki dip suyu sıcaklıklarını tahmin etmek için sıkça kullanılır. Fosil kayıtları Kretase'den günümüze uzanır.

Krithidae ailesinin üyeleri pürüzsüz, ince ve genellikle uzunca, fasulye biçimli kabuklarıyla tanınır. Kabuğun ön kısmında belirgin bir iç kenar yapısı (vestibül) bulunur. Bu aile özellikle derin deniz çamurlarında yaygındır ve kabuk kimyası eski okyanus suyu sıcaklıklarını belirlemek için paleoşinografi çalışmalarında kullanılır.

Ostrakodlar, iki parçalı kireçli bir kabuğun (karapaks) içinde yaşayan, çoğunlukla 0,3–2 mm boyundaki küçük kabuklulardır. Kabuk iki yan kapakçıktan oluşur; hayvan bu kapakçıkları kapatarak kendini tamamen gizleyebilir. Vücut belirgin biçimde bölütlenmemiştir; antenler ve anten benzeri üyeler hem yüzmede hem de dipte yürümede kullanılır. Gelişme sırasında hayvan birkaç kez deri değiştirir ve her evrede yeni, daha büyük bir kabuk oluşturur. Ostrakodlar dip çamurundaki organik maddeler, bakteriler, diatomeler ve küçük organik parçacıklarla beslenir; kendileri de balıklar ve başka omurgasızlar için önemli bir besin kaynağıdır.

Kireçli kabukları tortullarda kolayca fosilleştiği için ostrakodlar jeolojide çok değerlidir. Fosil ve güncel türlerin dağılımı; eski denizlerin derinliği, tuzluluğu ve sıcaklığı hakkında bilgi verir. Bu nedenle petrol aramalarında, stratigrafide ve iklim değişikliği çalışmalarında yaygın olarak kullanılırlar. Türlerin ayrımı büyük ölçüde mikroskop altında incelenen kabuk biçimine, yüzey süslemesine, kas izlerine ve menteşe yapısına dayanır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.

Tür Akdeniz havzasının hem fosil hem de güncel derin deniz çökellerinde kaydedilmektedir. Ostrakodların küçük boyu nedeniyle türün yayılışı çoğunlukla dip örneklerinin mikroskopla incelenmesiyle belirlenir.