Hypera brunnipennis (Boheman, 1834)

Hypera brunnipennis, kın kanatlılar takımının (Coleoptera) hortumlu böcekler familyasına (Curculionidae) ait bir böcek türüdür. Ergin bireyleri kahverengi tonlarda pullarla örtülüdür. Batı Asya ve Akdeniz kökenli olan bu tür, Mısır yonca hortumlu böceği olarak da bilinir ve Kuzey Amerika'ya taşınarak orada yonca tarımında önemli bir zararlı hâline gelmiştir. Görünüş ve biyoloji bakımından yakın akrabası Hypera postica'ya çok benzer.

Hypera cinsi, Hyperinae alt familyasına ait, Palearktik bölgede çok sayıda türle temsil edilen bir hortumlu böcek cinsidir. Ergin bireyler genellikle 3–10 mm boyunda, oval ya da hafifçe uzunca gövdeli olup üst yüzeyleri kahverengi, gri, sarımsı ya da yeşilimsi pullarla kaplıdır; bu pullar kanat örtüleri üzerinde çizgi ve lekelerden oluşan desenler meydana getirir. Hortumları nispeten kısa ve kalındır.

Cinsin üyeleri çoğunlukla baklagiller (Fabaceae), özellikle yonca, üçgül ve benzeri otsu bitkiler üzerinde beslenir; bazı türler ise başka otsu bitki familyalarına bağlıdır. Larvalar, hortumlu böcekler arasında alışılmadık biçimde bitkinin dış yüzeyinde, yaprak ve tomurcuklarda açıkta beslenir. Yeşilimsi renkli, ayaksız larvalar olgunlaştıklarında yaprak arasında ya da toprak yüzeyinde ağ görünümlü, ipeksi bir koza örerek pupa olur. Ergin böcekler çoğunlukla kışı bitki artıkları ve toprak altında geçirir, ilkbaharda yeniden etkinleşir.

Bu türün larvaları ilkbaharda yonca bitkisinin uç sürgün ve yapraklarında beslenerek yaprakları delik deşik eder; yoğun salgınlarda özellikle ilk biçimde ciddi verim ve kalite kaybına yol açar. Bu nedenle yonca yetiştirilen bölgelerde en önemli zararlılardan biri olarak kabul edilir ve doğal düşmanı olan parazitoit arılar biyolojik mücadelede kullanılmaktadır.

Hortumlu böcekler (Curculionidae), dünyada 80.000'i aşkın tanımlanmış türüyle canlılar âleminin en kalabalık familyalarından biridir. Üyelerinin en belirgin özelliği, başın öne doğru uzayarak oluşturduğu ve ucunda küçük ağız parçalarını taşıyan hortumdur (rostrum). Dirsekli antenler bu hortumun yanlarından çıkar ve uçları topuz biçiminde kalınlaşır. Vücut genellikle sert, kitinli bir dış iskeletle örtülüdür; birçok türde üst yüzey pul ve kıllarla kaplanarak türe özgü desenler oluşturur.