Hoplitis bisulca (Gerstäcker, 1869)

Hoplitis bisulca, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Megachilidae ailesine ait bir yalnız arı türüdür. Tür 1869 yılında Gerstäcker tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latincede “iki oluklu” anlamına gelir ve vücudundaki bir yapı özelliğine gönderme yapar. Hoplitis, Megachilidae ailesinin Osmiini oymağına ait, oldukça zengin bir yalnız arı cinsidir. Dünya genelinde yüzlerce türü bilinen bu cinsin çeşitliliği özellikle Akdeniz havzası ve Orta Doğu’da yüksektir; Anadolu bu bakımdan Osmiini arıları için önemli bir çeşitlilik merkezidir. Cinsin üyeleri genellikle küçük ya da orta boylu, koyu gövdeli, çoğu zaman açık renkli tüy bantlarına sahip arılardır.

Hoplitis türlerinin yuva yapma alışkanlıkları çok çeşitlidir. Bazı türler kuru bitki gövdelerinde, bazıları ölü odundaki böcek galerilerinde, taş çatlaklarında, boş salyangoz kabuklarında ya da toprağa kazılmış tünellerde yuva yapar. Hücre bölmelerinde çoğunlukla çiğnenmiş yaprak hamuru, çamur ya da küçük taş parçaları kullanılır. Pek çok tür polen için tek bir bitki ailesine ya da cinsine bağlıdır; bu özelleşme cins içinde yaygındır.

Megachilidae ailesi, yaprak kesen arılar, duvarcı arılar ve yün arıları gibi tanıdık grupları içeren büyük bir yalnız arı ailesidir. Bu ailenin dişilerinin büyük bölümü poleni bacaklarında değil, karınlarının alt yüzündeki sık ve uzun kıllardan oluşan bir fırçada taşır; bu özellik, çiçek üzerinde beslenen bir dişide karın altının sarı ya da turuncu polenle kaplı görünmesine yol açar. Aile üyeleri bal arısı gibi koloni kurmaz; her dişi kendi yuvasını tek başına yapar, hücrelerine polen ve nektar karışımından oluşan bir besin topağı yerleştirir ve her birine bir yumurta bırakır.

Ailenin yuva yapımında kullandığı malzemeler oldukça çeşitlidir: kesilmiş yaprak parçaları, çiğnenmiş bitki dokusu, çamur, küçük taşlar, bitki reçinesi ya da bitkilerden toplanan ince tüyler. Yuvalar çoğunlukla ölü odundaki böcek galerileri, kuru bitki gövdeleri, taş çatlakları, boş salyangoz kabukları ya da toprak gibi hazır veya kazılmış boşluklarda bulunur. Larvalar hücre içinde besin topağını tüketerek gelişir ve çoğu türde kışı hücre içinde, gelişimini tamamlamış ya da prepupa evresinde geçirir. Bu arılar yabani bitkilerin ve bazı tarım bitkilerinin önemli tozlayıcılarıdır. Dişilerin iğnesi vardır, ancak saldırgan değildir ve yalnızca sıkıştırıldıklarında sokarlar; insanlar için kayda değer bir tehlike oluşturmazlar.

Cinsin yayılış alanı Holarktik bölgeyi kapsar; türlerin büyük bölümü Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya’nın sıcak ve kurak bölgelerinde, bir kısmı da Kuzey Amerika’da bulunur.