Holochelus mimicus (Reitter, 1902)

Holochelus mimicus, kın kanatlılar (Coleoptera) takımının Scarabaeidae ailesine bağlı, mayıs böcekleri alt ailesi Melolonthinae içinde yer alan bir böcek türüdür. Holochelus cinsi, yakın akrabası olan Amphimallon ve Rhizotrogus gibi cinslerle birlikte, ilkbaharda ortaya çıkan küçük mayıs böceklerini kapsar. Tür adı “taklitçi” anlamına gelir; tür, cinsin diğer üyelerine dış görünüşte büyük ölçüde benzer.

Cinsin üyeleri, mayıs böceklerini andıran ancak onlardan daha küçük, kahverengi tonlu ve çoğunlukla kıllı böceklerdir. Vücut uzunluğu genellikle 1–2 cm arasında değişir. Kanat örtüleri düz ya da hafif boyuna çıkıntılıdır; göğüs kalkanı çoğu türde uzun kıllarla kaplıdır. Antenlerin ucundaki yaprakçıklı topuz, Scarabaeidae ailesinin tanınmasını sağlayan temel özelliklerden biridir. Birbirine çok benzeyen türler, genellikle erkek genitalyası incelenerek ayırt edilir.

Bu cinsin erginleri ilkbaharın erken döneminde, çoğunlukla mart ve nisan aylarında ortaya çıkar. Erkekler özellikle akşam alacakaranlığında ya da güneşli öğle saatlerinde alçaktan uçarak dişileri arar; dişiler ise daha az hareketlidir ve çoğunlukla yerde ya da bitki örtüsü arasında bulunur. Erginler çok kısa ömürlüdür ve beslenmeleri sınırlıdır. Asıl beslenme evresi topraktaki larvalardır: “C” biçiminde kıvrık, beyazımsı larvalar bitki köklerini yiyerek bir ya da birkaç yıl gelişir, ardından toprakta pupa olur.

Cins, ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Balkanlar, Anadolu, Kafkasya ve Orta Asya'nın bozkır ve dağlık alanlarında yayılış gösterir. Anadolu, bu cinsin tür çeşitliliği açısından önemli bölgelerinden biridir ve birçok tür bu coğrafyadan tanımlanmıştır. Holochelus türleri genellikle çayırlar, bozkırlar, tarla kenarları ve seyrek ağaçlık alanlarda yaşar. İnsanlar için zararsızdır; larvaların köklerle beslenmesi yerel olarak çayır ve ekin bitkilerine zarar verebilse de cinsin türleri genel olarak önemli tarım zararlıları arasında sayılmaz. Toprağın havalanmasına katkıda bulunmaları ve kuşlar, memeliler gibi pek çok hayvana besin oluşturmaları nedeniyle ekosistemde yer alırlar.