Himacerus maracandicus (Reuter, 1890)

Himacerus maracandicus, yarımkanatlılar (Hemiptera) takımının av tahtakuruları (Nabidae) familyasına bağlı Himacerus cinsinde yer alan avcı bir böcek türüdür. Tür ilk kez 1890 yılında Reuter tarafından bilimsel olarak tanımlanmıştır. Genel özellikleri cinsine ve familyasına göre özetlenebilir.

Himacerus cinsi, Palearktik bölgede yayılış gösteren av tahtakurusu (Nabidae) cinslerinden biridir. Bu cinsin üyeleri yaklaşık 8–12 milimetre boyunda, kahverengimsi renkli, uzun bacaklı ve uzun antenli böceklerdir. Birçok bireyde kanatlar kısadır (brakipter), bu nedenle gövdenin arka kısmı açıkta kalır ve böcek ilk bakışta bir nimfe benzeyebilir. Cinsin türleri çoğunlukla ağaç ve çalıların üzerinde, orman kenarlarında ve sık bitki örtüsü bulunan yerlerde yaşar; yaz sonuna doğru erginleşirler.

Nabidae familyasının üyeleri av tahtakuruları ya da sönük tahtakurular olarak bilinir. Hepsi avcıdır: kalınlaşmış ön bacaklarıyla yakaladıkları yaprak bitlerini, tırtılları, yaprak pirelerini, küçük tahtakuruları ve diğer yumuşak gövdeli böcekleri, dört parçalı, kıvrık hortumlarını batırarak sindirim sıvısı enjekte eder ve emerler. Gelişim eksik başkalaşımla olur; dişiler yumurtalarını bitki saplarının içine bırakır, nimfler erginlere benzer ancak kanatsızdır. Birçok tür kışı ergin ya da yumurta evresinde geçirir.

Av tahtakuruları tarım alanlarında zararlı böcek popülasyonlarını sınırlayan önemli doğal düşmanlar arasında sayılır ve biyolojik dengenin korunmasına katkıda bulunur. İnsanlar için tehlikeli değildirler; ancak elle tutulduklarında hortumlarıyla sokabilir, bu da kısa süreli hafif bir acıya yol açabilir. Familyanın türleri hem Avrupa'da hem de Anadolu'yu içine alan geniş bir coğrafyada çeşitli habitatlarda bulunur.