Henrardia persica var. persica

Henrardia persica var. persica, buğdaygiller familyasına ait Henrardia persica türünün tipik varyetesidir. Başakçıkları genellikle tüylü olmasıyla tüysüz varyeteden ayrılır.

Henrardia, buğday ve arpanın da içinde bulunduğu Triticeae oymağına ait küçük bir cinstir. Tek yıllık, küçük boylu bu otların çiçek durumu ince, silindirik bir başaktır; başakçıklar eksene gömülü durur ve olgunlukta başak boğumlardan kırılarak parçalara ayrılır. Bu yapı tohumların dağılmasını sağlar.

Henrardia persica, İran-Turan bölgesine özgü bir türdür; Anadolu, İran, Irak ve Orta Asya'nın kurak bozkırlarında, taşlık yamaçlarda ve tarla kenarlarında yetişir. İlkbaharda gelişip yaz başında kuruyan kısa ömürlü bir bitkidir. Buğdayın yabani akrabası olması nedeniyle genetik kaynak olarak bilimsel ilgi görmektedir.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae) dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Yaklaşık 12.000 türü kapsayan familya; buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır ve pirinç gibi temel tahılları, ayrıca mera ve çayır bitkilerinin büyük bölümünü içerir. Buğdaygillerin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş bir saptır; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan oluşur, kın ile aya arasında genellikle zarımsı bir dilcik bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsizdir ve başakçık adı verilen birimlerde toplanır; tozlaşma büyük ölçüde rüzgârla gerçekleşir.

Buğdaygiller doğada toprağı tutan, erozyonu önleyen ve pek çok otçul hayvana besin sağlayan bitkilerdir. Yoğun saçak kök sistemleri toprağın organik madde içeriğini artırır, tohumları ise kuşlar ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır. Meyve tipi, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis adı verilen tek tohumlu bir yapıdır. Türkiye, İran-Turan ve Akdeniz floristik bölgelerinin kesiştiği konumu nedeniyle buğdaygiller bakımından oldukça zengin bir ülkedir.