Glyceria plicata

Glyceria plicata, buğdaygiller familyasının Glyceria cinsine ait, sulak alanlarda yetişen çok yıllık bir ottur. İngilizcede kıvrımlı tatlı ot olarak bilinir; yaprak ayasındaki belirgin kıvrımlar adına da yansımıştır. Toprak altı gövdeleriyle yayılır ve su kenarlarında yoğun topluluklar oluşturabilir.

Gövdeleri genellikle 30 ile 100 cm arasında boylanır, tabanda yatık olup boğumlardan köklenebilir. Yaprakları yumuşak, açık yeşil renklidir. Çiçek durumu dağınık bir salkımdır; başakçıklar uzun, silindirik ve çok çiçeklidir, olgunlukta eksene yakın durur. Yakın akrabası Glyceria fluitans ile karıştırılabilir; ayrımda başakçık ve kavuzcuk ayrıntıları kullanılır. Çiçeklenme yaz aylarında gerçekleşir.

Akarsu kenarları, hendekler, kaynak çevreleri, bataklıklar ve sığ sularda yetişir; özellikle kireçli, besince zengin sularda yaygındır. Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Sulak alan bitki topluluklarının önemli bir bileşenidir; su kuşları ve sucul omurgasızlar için barınak oluşturur, tohumları kuşlarca tüketilir.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae) dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Yaklaşık 12.000 türü kapsayan familya; buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır ve pirinç gibi temel tahılları, ayrıca mera ve çayır bitkilerinin büyük bölümünü içerir. Buğdaygillerin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş bir saptır; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan oluşur, kın ile aya arasında genellikle zarımsı bir dilcik bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsizdir ve başakçık adı verilen birimlerde toplanır; tozlaşma büyük ölçüde rüzgârla gerçekleşir.

Buğdaygiller doğada toprağı tutan, erozyonu önleyen ve pek çok otçul hayvana besin sağlayan bitkilerdir. Yoğun saçak kök sistemleri toprağın organik madde içeriğini artırır, tohumları ise kuşlar ve küçük memeliler için önemli bir besin kaynağıdır. Meyve tipi, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı karyopsis adı verilen tek tohumlu bir yapıdır. Türkiye, İran-Turan ve Akdeniz floristik bölgelerinin kesiştiği konumu nedeniyle buğdaygiller bakımından oldukça zengin bir ülkedir.