Glyceria maxima

Glyceria maxima, buğdaygiller (Poaceae) familyasından, sulak alanlarda yetişen iri yapılı, çok yıllık bir ottur. Glyceria cinsinin en büyük türlerinden biridir ve İngilizcede reed sweet-grass olarak bilinir. Kamışa benzeyen görünümüyle göl ve dere kıyılarında geniş topluluklar oluşturabilir.

Bitki kalın, sürünen toprak altı gövdeleriyle (rizom) yayılır ve dik gövdeleri çoğunlukla 1–2,5 m boya ulaşır. Yaprakları geniş, uzun, düz ve parlak yeşildir; yaprak ayasının ortasında belirgin bir orta damar bulunur. Yaprak kınları kapalıdır ve dilciğin yakınında kahverengimsi lekeler görülebilir. Çiçek durumu büyük, çok dallı ve yayvan bir salkımdır; başakçıklar çok çiçekli, yeşilimsi ya da morumsudur. Lemmalar kılçıksız ve belirgin damarlıdır.

Besince zengin, sığ su kenarlarında, göllerde, kanallarda, yavaş akan nehirlerin kıyılarında ve bataklıklarda yetişir. Yaz aylarında çiçeklenir ve rüzgârla tozlaşır. Güçlü rizomları sayesinde hızla yayılarak tek türün baskın olduğu sık topluluklar kurar; bu topluluklar kıyıları sabitler, suyu arıtır ve su kuşları ile sucul omurgasızlara barınak sağlar. Bitki ayrıca kıyı ve sulak alan restorasyonunda kullanılmıştır.

Avrupa ve Batı ile Orta Asya'nın ılıman bölgelerinde doğal olarak yayılır. Kuzey Amerika, Avustralya ve Yeni Zelanda gibi bölgelere taşınmış ve buralarda istilacı bir tür hâline gelerek yerli sulak alan bitkilerinin yerini almıştır. Taze sürgünleri siyanojenik bileşikler içerebildiğinden, büyük miktarda yiyen sığırlarda siyanür zehirlenmesine yol açtığı bilinmektedir. Bununla birlikte birçok bölgede yem ve saman kaynağı olarak da kullanılmıştır. Buğdaygiller familyası, tahıllar ve mera bitkileriyle insan beslenmesinin temelini oluşturan, dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir; yabani üyeleri de toprak koruma ve hayvan beslenmesinde büyük rol oynar.