Glyceria fluitans

Glyceria fluitans, buğdaygiller (Poaceae) familyasından, sulak alanlarda yetişen çok yıllık bir ottur. Tür adı fluitans, Latincede yüzen anlamına gelir ve bitkinin su yüzeyine yayılan yapraklarına işaret eder. İngilizcede floating sweet-grass olarak bilinir; tatlımsı tadı olan tohumları nedeniyle tarihte manna otu adıyla da anılmıştır.

Bitki sürünen ve boğumlarından köklenen gövdeleriyle yayılır; dik gövdeleri genellikle 25–100 cm boyundadır. Yaprakları düz, yumuşak, açık yeşil renkte olup çoğu zaman su yüzeyinde yüzer. Yaprak kınları kapalıdır, bu da cinsin tipik bir özelliğidir. Çiçek durumu dar, seyrek ve tek yana yatkın bir salkımdır; başakçıklar uzun, silindirik ve çok çiçeklidir, ana eksene yakın durur. Lemmalar kılçıksız, belirgin damarlı ve uçta zarımsıdır.

Göl, gölet ve hendek kenarlarında, yavaş akan derelerde, su birikintilerinde, bataklıklarda ve sık su basan çayırlarda yetişir. Sığ suda ya da sürekli ıslak çamurda büyür. İlkbahar sonundan yaz sonuna kadar çiçeklenir ve rüzgârla tozlaşır. Bitki hem tohumla hem de kopan gövde parçalarıyla vejetatif olarak çoğalır. Su kuşları tohumlarını ve yapraklarını yer; yoğun örtüsü sucul omurgasızlara ve balık yavrularına barınak sağlar.

Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'da geniş yayılışlıdır ve başka bölgelere de taşınmıştır. Türkiye'de de sulak alan bitki örtüsünün bir parçası olarak bulunur. Tohumları geçmişte Orta ve Doğu Avrupa'da toplanarak lapa ve un olarak tüketilmiştir. Sulak alanların kurutulması ve su kirliliği, bu türün yaşam alanlarını daraltan başlıca etkenlerdir. Buğdaygiller familyası, tahıllar ve mera bitkileriyle insan beslenmesinin temelini oluşturan, dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir; yabani üyeleri de toprak koruma ve hayvan beslenmesinde büyük rol oynar.