Geocoris ater (Fabricius, 1787)

Geocoris ater, Fabricius tarafından 1787 yılında tanımlanmış, Geocoridae familyasından küçük bir avcı tahtakurudur. Tür adı Latincede "siyah" anlamına gelir ve büyük ölçüde parlak siyah olan vücut rengini yansıtır. Geocoridae eskiden tohum tahtakuruları (Lygaeidae) içinde bir alt familya olarak ele alınırdı.

Geocoridae üyeleri, başın iki yanında öne doğru çıkıntı yapan, iri ve böbrek biçimli gözleriyle kolayca tanınır; bu yüzden "iri gözlü tahtakurular" olarak da anılırlar. Baş geniş, gövde kısa ve tıknazdır; boyları genellikle yalnızca birkaç milimetredir. Renkleri türe göre siyahtan soluk sarımsı veya grimsi tonlara kadar değişir. Türlerin kesin ayrımı çoğunlukla renk deseni, noktalanma ve vücut oranları gibi büyüteç altında incelenen ayrıntılara dayanır.

Geocoris türleri, tohum tahtakurularının aksine büyük ölçüde avcıdır. Emici-sokucu ağız parçalarıyla yaprak bitleri, akarlar, trips, beyaz sinekler, küçük tırtıllar ve böcek yumurtaları gibi küçük eklem bacaklıları emerek beslenirler; avın az olduğu dönemlerde bitki özsuyu ve tohumlardan da yararlanabilirler. Genellikle zemin üzerinde veya alçak bitkiler arasında, sıcak ve güneşli ortamlarda hızla dolaşırlar. Gelişimleri yarım başkalaşımlıdır; nimfler de erginler gibi avcıdır.

Bu beslenme biçimi nedeniyle cinsin üyeleri pamuk, yonca ve sebze gibi tarım alanlarında zararlıların doğal düşmanı olarak önem taşır ve biyolojik mücadele çalışmalarında incelenir. İnsanlar için zararsızdırlar. Cins dünyanın hemen her bölgesinde yayılış gösterir ve yüzü aşkın tür içerir; Palearktik bölgede, özellikle Akdeniz havzasının kurak ve açık habitatlarında çok sayıda türü bulunur.

Heteroptera grubunun tüm üyeleri gibi bu böceklerin de ön kanatlarının taban kısmı sertleşmiş, uç kısmı zarsıdır. Küçük boyları nedeniyle çoğu zaman gözden kaçarlar, ancak sıcak yaz günlerinde açık zeminde hızla koşarken görülebilirler.