Formica cinerea (Mayr, 1853)

Formica cinerea, karıncalar (Formicidae) ailesinin Formicinae alt ailesine bağlı, Serviformica alt cinsinden bir karınca türüdür. Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar geniş bir yayılışa sahiptir. İşçiler orta boyludur ve vücutlarını kaplayan yoğun ince tüyler nedeniyle grimsi, gümüşi bir görünüme sahiptir; tür adı da kül rengi anlamına gelir. Kumlu dere ve nehir kenarları, kumullar ve seyrek bitkili açık alanlar gibi sıcak, kuru ve kumlu yaşam alanlarını tercih eder. Hızlı hareket eden ve oldukça saldırgan bir türdür; birden fazla kraliçeli, kalabalık koloniler kurabilir.

Formica cinsi, kuzey yarımkürenin ılıman bölgelerinde yayılış gösteren ve yüzü aşkın türü bulunan, orta ve büyük boylu karıncalardan oluşan bir cinstir. Bu cinsin üyeleri iğneye sahip değildir; savunmada çenelerini kullanır ve karın ucundan karınca asidi (formik asit) püskürtürler. Cinsin adı da bu asitle ilişkilidir. İşçilerin boyu aynı koloni içinde bile belirgin farklılık gösterebilir, gözleri iyi gelişmiştir ve gündüz etkin karıncalardır.

Bu cinsin üyeleri yuvalarını toprakta, taş altlarında ya da bitki artıklarından yaptıkları tümseklerde kurar. Besinlerini küçük böcekler, ölü hayvan artıkları ve yaprak bitlerinin şekerli salgılarından oluşturur; bu nedenle orman ve çayır ekosistemlerinde hem avcı hem de temizleyici olarak önemli rol oynarlar. Cinsin bazı türleri diğer Formica türlerinin kolonilerini geçici ya da kalıcı olarak kullanan sosyal asalaklardır; özellikle Serviformica alt cinsine ait türler, kızıl orman karıncaları gibi büyük türlerin kraliçelerine sıklıkla konakçılık yapar.

Karıncalar toprağın havalandırılması, organik maddenin parçalanması, tohumların taşınması ve diğer küçük omurgasızların sayısının dengelenmesi gibi görevleriyle karasal ekosistemlerin en önemli canlı gruplarından biridir. Birçok kuş, sürüngen ve örümcek için de önemli bir besin kaynağı oluştururlar. Küçük boyları ve gizli yaşamları nedeniyle türlerin büyük kısmı ancak yakından incelendiğinde, çoğu zaman mikroskop altında ve işçilerin kıllanması, baş ve göğüs biçimi gibi ayrıntılara bakılarak güvenilir biçimde ayırt edilebilir.