Forcipomyia koniae (Kieffer, 1918)

Forcipomyia koniae, iki kanatlılar (Diptera) takımının küçük ısırgan sinekler olarak da anılan Ceratopogonidae familyasına ve Forcipomyia cinsine ait küçük bir sinek türüdür. Tür, Kieffer, 1918 tarafından tanımlanmıştır. Türün kendine özgü biyolojisi hakkında bilinenler sınırlıdır; tanınması çoğunlukla mikroskop altında anten, kanat damarlanması, bacak ve erkek üreme organı yapılarının incelenmesiyle mümkündür. Çıplak gözle ayırt edilmesi neredeyse olanaksız olan bu küçük sinekler, uzmanlar tarafından genellikle ışık tuzaklarıyla toplanan örnekler üzerinden belirlenir.

Forcipomyia cinsi, familyanın en kalabalık cinslerinden biridir. Larvaları nemli toprak, yosun, ağaç kabuğu altı ve çürüyen bitki artıklarında yaşar; vücutları dikkat çekici kıl ve çıkıntılar taşır. Yetişkinlerin bir kısmı çiçek ziyaret ederek nektarla beslenir ve kakao gibi bazı bitkilerin önemli tozlayıcıları arasındadır. Bazı türlerin dişileri ise böceklerin, örneğin tırtılların, yusufçukların ya da diğer iri böceklerin vücut sıvısını emerek yaşar.

Ceratopogonidae familyası, dünya genelinde altı binden fazla türü bulunan, çoğu 1–4 mm boyunda çok küçük sineklerden oluşan geniş bir gruptur. Bu sinekler kısa ve tüylü antenleri, kanatlarını dinlenirken sırtlarının üzerinde üst üste katlamaları ve çoğu zaman benekli ya da tüylü kanatlarıyla tanınır. Erkeklerin antenleri dişilere göre çok daha sık ve uzun tüylüdür; bu tüyler eşini kanat sesinden bulmaya yarar.

Familyanın larvaları ince, kurtçuk biçimli ve bacaksızdır; su kenarlarındaki çamurda, ıslak topraklarda, çürüyen bitki artıklarında, ağaç oyuklarında biriken suda ya da hayvan dışkısıyla zenginleşmiş nemli ortamlarda gelişir. Larvalar türüne göre çürükçül, alg yiyici ya da küçük omurgasızları avlayan yırtıcılar olabilir. Yetişkinler genellikle alacakaranlıkta ve rüzgârsız, nemli havalarda etkindir; sürüler hâlinde uçan erkekler çiftleşme dansları yapar.

Bu familyanın üyeleri kuşlar, yarasalar ve diğer böcek yiyen hayvanlar için önemli bir besin kaynağıdır; bazı türleri ise tozlaşmaya katkı sağlar. Kan emen türler hem insanlar için rahatsız edici olabilir hem de hayvan hastalıklarının yayılmasında rol oynayabilir. Türkiye'de familyanın birçok cinsi kayıtlıdır; sulak alanlar, akarsu kıyıları ve hayvancılık yapılan bölgeler bu sineklerin en sık görüldüğü yerlerdir.