Festulolium x festulolium brinkmanii

×Festulolium brinkmannii adıyla bilinen bu bitki, çayır yumağı (Festuca) ile çim (Lolium) cinslerinin türleri arasında doğal ya da yapay yolla oluşan melez cins ×Festulolium içinde yer alır. Melez cins adının başındaki × işareti, taksonun iki farklı cinsin melezlenmesiyle ortaya çıktığını gösterir. Bu tür melezler, iki ata cinsin özelliklerini bir arada taşır: Lolium türlerinden hızlı gelişme, yüksek besin değeri ve lezzetli yaprak; Festuca türlerinden ise soğuğa, kuraklığa ve olumsuz koşullara dayanıklılık.

Görünüş olarak çok yıllık, demet oluşturan, parlak yeşil yapraklı otsu bitkilerdir. Çiçek durumu, ata türlere bağlı olarak başak ile salkım arasında geçiş gösteren bir yapıdadır; başakçıklar birden çok çiçek taşır. Doğal melezler çoğunlukla kısır ya da düşük verimli olduğundan bitki daha çok vejetatif yolla, toprak altı gövde ve kardeşlenme ile yayılır. Doğada genellikle ata türlerin birlikte bulunduğu nemli çayırlarda, yol kenarlarında ve mera alanlarında görülür.

Festulolium melezleri tarımsal açıdan önemlidir; Avrupa'da ıslah çalışmalarıyla yem bitkisi çeşitleri geliştirilmiş ve bunlar çayır-mera tesisinde, silaj ve otlatma amaçlı kullanılmaktadır. Bu çalışmalar, iki cinsin üstün özelliklerini tek bir bitkide birleştirmeyi amaçlar.

Buğdaygiller (Poaceae, eski adıyla Gramineae) dünyanın en büyük ve ekonomik açıdan en önemli bitki familyalarından biridir. Yaklaşık 12.000 türü kapsayan familya; buğday, arpa, çavdar, yulaf, mısır ve pirinç gibi temel tahılları, ayrıca mera ve çayır bitkilerinin büyük bölümünü içerir. Buğdaygillerin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş bir saptır; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan oluşur, kın ile aya arasında genellikle zarımsı bir dilcik bulunur. Çiçekler küçük, gösterişsizdir ve başakçık adı verilen birimlerde toplanır; tozlaşma büyük ölçüde rüzgârla gerçekleşir.