Eyprepocnemis plorans plorans (Charpentier, 1825)

Eyprepocnemis plorans plorans, çekirgegiller (Acrididae) familyasının Eyprepocnemidinae alt familyasına ait Eyprepocnemis plorans türünün adını taşıyan (nominat) alt türüdür. Orta ile iri boyutlu, uzun kanatlı ve iyi uçabilen bir çekirgedir. Rengi genellikle sarımsı ya da yeşilimsi kahverengidir; arka bacaklarında koyu bantlar görülür. Tür Afrika'da, Akdeniz havzasında ve Güney Asya'ya uzanan bölgelerde yaygındır. Özellikle nemli habitatları, akarsu ve sulak alan kenarlarını, sazlıkları ve sulanan tarım alanlarını tercih eder; bazı bölgelerde şeker kamışı gibi kültür bitkilerinde zarar yapabildiği bilinir.

Eyprepocnemidinae alt familyasının üyeleri, Gomphocerinae çekirgelerinden farklı olarak ön göğüs kısmında, ön bacakların arasında belirgin bir çıkıntı (prosternal çıkıntı) taşır ve genellikle daha iri yapılıdır. Bu çekirgeler çoğunlukla ılıman ve sıcak bölgelerde, bitki örtüsü görece gür olan yerlerde yaşar; bazı türleri uygun koşullarda kalabalık popülasyonlar oluşturabilir.

Çekirgegiller (Acrididae), düz kanatlılar (Orthoptera) takımının kısa antenli çekirgelerini kapsayan en kalabalık familyadır ve dünya genelinde binlerce tür içerir. Familyanın üyeleri vücuttan kısa antenleri, sıçramaya uyarlanmış güçlü arka bacakları ve abdomenin ilk segmentinin yanlarında yer alan işitme organı (timpanum) ile tanınır. Tümüyle bitkiyle beslenen bu böcekler çoğunlukla otsu bitkileri, özellikle buğdaygilleri tüketir.

Çekirgelerde gelişim eksik başkalaşımla gerçekleşir. Dişiler yumurtalarını abdomenin ucundaki kısa ve kazıcı yumurta koyma borusuyla toprağa, köpüklü bir salgıyla korunan paketler halinde bırakır. Yumurtadan çıkan nimfler erginlere benzer ancak kanatları gelişmemiştir; birkaç kez gömlek değiştirdikten sonra ergin olurlar. Bu gruptaki türlerin çoğu yılda tek döl verir, kışı yumurta evresinde geçirir ve erginler genellikle yaz ile sonbahar aylarında görülür.

Çekirgeler bitki biyokütlesini tüketerek madde döngüsüne katkıda bulunur; kuşlar, sürüngenler, küçük memeliler ve örümcekler için temel bir besin kaynağıdır. Yaşam alanlarının tarıma açılması, aşırı otlatma ve ilaçlama yerel popülasyonları olumsuz etkileyebilir.