Eristalinus sepulchralis (L., 1758)

Eristalinus sepulchralis, Syrphidae (çiçek sinekleri) familyasının Eristalinus cinsine ait küçük bir sinek türüdür. Koyu, parlak, hafif metalik yansımalı siyah gövdesiyle tanınır; karın üzerinde belirgin sarı bantlar bulunmaz. Eristalinus cinsinin en dikkat çekici özelliği, gözlerin üzerinde küçük koyu beneklerin bulunmasıdır; bu benekler cinsin üyelerini yakın akraba Eristalis türlerinden ayırmaya yardım eder.

Bu cinsin larvaları “sıçan kuyruklu kurtçuk” olarak bilinen tiptedir. Larvalar, arka uçlarında bulunan uzun, teleskop gibi uzayıp kısalabilen solunum borusu sayesinde oksijeni az, organik maddece zengin sularda yaşayabilir. Sığ ve kirli su birikintileri, gübre ile karışmış sular, hayvan sulakları çevresindeki çamur ve bataklık kenarları bu larvaların gelişim alanlarıdır. Erginler ilkbahardan sonbahara kadar uçar ve su kenarlarına yakın açık alanlarda, özellikle maydanozgillerin ve papatya benzeri bitkilerin çiçeklerinde görülür.

Syrphidae familyası üyeleri iğnesi olmayan, insanlara hiçbir zarar vermeyen sineklerdir. Tek çift kanatları, kanattaki “sahte damar” ve havada asılı kalabilme yetenekleri onları arılardan ayırır. Erginler tozlaşmaya katkıda bulunur, larvaları ise organik maddenin ayrışmasında rol oynar.

Tür Avrupa, Kuzey Afrika ve Asya'nın büyük bölümünü kapsayan geniş bir Palearktik yayılışa sahiptir ve uygun habitatlarda yaygın olarak bulunur.

Çiçek sinekleri dünyada altı binden fazla türle temsil edilen büyük bir familyadır ve Antarktika dışındaki tüm kıtalarda bulunur. Larvaların beslenme biçimleri çok çeşitlidir: bazı gruplar yaprak biti avlar, bazıları çürüyen bitki ya da odun artıklarıyla, bazıları sudaki organik maddeyle beslenir. Bu çeşitlilik sayesinde familya, ekosistemlerde hem tozlaşma hem de madde döngüsü açısından önemli görevler üstlenir. Benzer türlerin ayrılması çoğu zaman yakından inceleme gerektirir; bu nedenle gözlemlerde sineğin yandan ve üstten fotoğraflanması tanımı kolaylaştırır.