Erioptera bivittata (Loew, 1873)

Erioptera bivittata (Loew, 1873), sinek takımının (Diptera) Limoniidae familyasına ait bir sinek türüdür. Avrupa'da kaydedilmiş, gövdesindeki koyu boyuna çizgilerle adını almış küçük bir türdür. Familyanın diğer üyeleri gibi uzun bacaklı, ince gövdeli ve sivrisineği andıran bir görünüşe sahiptir, ancak zararsızdır.

Erioptera cinsi, adını kanat damarları üzerindeki yoğun kıllardan alır ("yünlü kanat" anlamına gelir). Chioneinae alt familyasına ait bu cinsin üyeleri küçük, çoğunlukla sarımsı, kahverengimsi ya da grimsi renkli, narin sineklerdir. Larvaları bataklık, sazlık ve göl kenarlarının ıslak, çamurlu topraklarında, çürüyen bitki artıkları arasında gelişir. Erginler sulak alanlardaki sık bitki örtüsünde sıkça bulunur ve bazen çok sayıda görülebilir.

Limoniidae familyası, sinek takımının (Diptera) en kalabalık familyalarından biridir ve dünya genelinde on bini aşkın tür içerir. Üyeleri büyük sivrisinek sineklerine (Tipulidae) benzer; ince gövdeli, uzun ve kolayca kopabilen bacaklı, dar kanatlı sineklerdir. Dinlenirken kanatlarını çoğunlukla gövde üzerinde katlar veya hafifçe yana açık tutarlar. Görünüşleri sivrisineği andırsa da insanları ya da hayvanları sokmaz, kan emmezler ve tamamen zararsızdırlar.

Ergin bireyler kısa ömürlüdür; çoğu tür ergin dönemde ya hiç beslenmez ya da yalnızca su, bal özü ve bitki özsuyu alır. Erkekler akşamüstü ya da gölgelik yerlerde küçük oğullar oluşturarak dans uçuşu yapabilir. Familyanın larvaları ise ıslak toprakta, çamurda, yosun yastıklarında, çürümekte olan bitki artıklarında veya sığ sularda gelişir. Bu larvalar organik maddenin ayrışmasına katkıda bulunur ve hem kendileri hem de erginleri kuşlar, yarasalar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Bu nedenle sulak alan ve orman ekosistemlerinin sağlığının da göstergeleri arasında sayılırlar.

Limoniidae gibi küçük sinek gruplarının dağılımı genellikle uzman örneklemeleri ve müze koleksiyonlarıyla belirlenir. Türün tanınması için kanat damarlanması ve erkek üreme organlarının incelenmesi gerekir; bu nedenle yalnızca fotoğraftan kesin tür teşhisi çoğu zaman mümkün değildir.