Eremocoris plebejus (Fallen, 1807)

Eremocoris plebejus, Fallén tarafından 1807 yılında tanımlanmış, Rhyparochromidae familyasından bir yer tahtakurusudur. Avrupa'da yaygın ve iyi bilinen türlerden biridir; özellikle iğne yapraklı ve karışık ormanların döküntü tabakasında bulunur. Rhyparochromidae familyası eskiden geniş anlamıyla tohum tahtakuruları (Lygaeidae) içinde değerlendirilirdi; bu nedenle bazı kaynaklarda hâlâ Lygaeidae altında listelenir.

Eremocoris türleri koyu kahverengi ile siyahımsı renkli, uzunca oval gövdeli yer tahtakurularıdır. Ön bacakların uyluk kısmı belirgin biçimde kalınlaşmış ve alt yüzünde dikenler taşır; bu özellik Rhyparochromidae familyasının birçok üyesinde görülür. Ön kanatların derimsi kısmında açık ve koyu lekelerden oluşan bir desen bulunabilir. Türler birbirine çok benzediği için kesin teşhis çoğunlukla büyüteç altında, pronotum biçimi, bacak dikenleri ve kıllanma gibi ayrıntılara bakılarak yapılır.

Cinsin üyeleri yerde yaşar; orman tabanındaki yaprak ve iğne yaprak döküntüsünde, yosunlar arasında, ağaç diplerinde ve taş altlarında bulunurlar. Emici-sokucu ağız parçalarıyla başlıca yere düşmüş tohumlarla beslenirler. Gizli yaşamları nedeniyle dikkat çekmezler ve çoğunlukla döküntü elenerek ya da tuzaklarla bulunurlar. Gelişim yarım başkalaşımlıdır: nimfler ergine benzer ve birkaç evreden geçerek erginleşir; kışı genellikle ergin olarak döküntü içinde geçirirler.

Eremocoris cinsi ağırlıklı olarak Palearktik bölgede, Avrupa'dan Orta Asya'ya kadar yayılış gösterir. İnsanlar için zararsızdır ve tarımsal açıdan önemli değildir. Tohum tüketen yer tahtakuruları, orman tabanı ekosistemlerinde besin ağının bir halkasını oluşturur ve örümcekler, karıncalar, kuşlar gibi avcılara besin sağlar.

Heteroptera grubunun tüm üyeleri gibi bu böceklerin de ön kanatlarının taban kısmı sertleşmiş, uç kısmı ise zarsıdır; dinlenirken kanatlar sırt üzerinde düz biçimde katlanır. Bazı bireylerde kanatlar kısalmış olabilir ve bu durum yer tahtakurularında oldukça yaygındır.