Eragrostis cilianensis

Eragrostis cilianensis, buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait tek yıllık bir ot türüdür. Yaprak kenarlarında, salkım dallarında ve kavuz omurgalarında bulunan küçük bezler sayesinde kolayca tanınır; bu bezler bitkiye hoş olmayan bir koku verir ve İngilizcede kokulu ot anlamına gelen adla anılmasına yol açmıştır. Başakçıkları görece iri, grimsi yeşil ve çok çiçeklidir. Tarlalarda, bahçelerde ve yol kenarlarında yaygın bir yabani ottur; Eski Dünya kökenli olup bugün dünyanın sıcak ve ılıman bölgelerinin çoğuna yayılmıştır.

Eragrostis cinsinin üyeleri tek ya da çok yıllık otsu bitkilerdir. En belirgin özellikleri, açık ve dallı bir salkım (panikula) üzerinde taşınan, yanlardan basık, çok çiçekli başakçıklarıdır. Dış kavuzlar (lemma) üç damarlı ve kılçıksızdır; olgunlaştıklarında başakçık ekseninden alttan yukarıya doğru dökülürler. Yaprak kını ağzında yaprakçık (ligula) yerine genellikle bir sıra kıl bulunur. Tohumları çok küçüktür ve bol miktarda üretilir.

Cins, dünya genelinde yaklaşık üç yüz elli tür içerir ve özellikle tropik ile sıcak ılıman bölgelerde çeşitlilik gösterir. Türlerin çoğu C4 fotosentezi yapar; bu nedenle sıcak, güneşli ve kurak koşullara iyi uyum sağlar. Etiyopya'da yetiştirilen ve un yapımında kullanılan tef (Eragrostis tef) cinsin ekonomik açıdan en önemli üyesidir. Pek çok tür ise tarlalarda, bağlarda, yol kenarlarında, kumlu ve bozulmuş alanlarda yetişen öncü ve yabani otlardır.

Bu bitkiler rüzgârla tozlaşır ve genellikle yaz ile sonbahar başında çiçeklenir. Küçük tohumları rüzgâr, su, hayvanlar ve insan faaliyetleriyle kolayca taşınır; bu yüzden cinsin birçok türü yayılış alanı dışına taşınmış ve dünyanın farklı yerlerinde yerleşmiştir. Tohumlar küçük kuşlar ve kemirgenler için besin kaynağıdır. Bazı türler hayvanlar tarafından otlanır ve mera bitkisi olarak değer taşır; sık kökleri ise gevşek kumlu toprakları tutarak erozyonu azaltmaya yardımcı olur.