Ephemera zettana Kimmins, 1937

Ephemera zettana, mayıs sinekleri takımının (Ephemeroptera) Ephemeridae familyasına ait bir türdür. Cinsin daha az bilinen türlerinden biri olan bu mayıs sineği, akrabaları gibi larva dönemini akarsuların kumlu ve çakıllı zeminlerinde açtığı tünellerde geçirir.

Ephemera cinsi, Ephemeridae familyasına ait ve Holarktik ile Doğu Asya bölgelerinde çok sayıda türü bulunan iri mayıs sineklerini kapsar. Bu cinsin larvaları kum, mil ve ince çakıldan oluşan zeminlere tüneller kazarak yaşar. Larvaların başında öne doğru uzanan, dişe benzer güçlü çene çıkıntıları bulunur; karınlarının üst yüzünde ise tüy gibi saçaklı solungaçlar sıralanır. Solungaçlarını dalgalandırarak tünel içinde su akımı oluştururlar ve sudan süzdükleri ya da zeminden topladıkları organik parçacıklarla beslenirler. Larva evresi bir ila iki yıl kadar sürebilir.

Erginler cinsin en kolay tanınan üyeleri arasındadır: gövdeleri genellikle soluk sarımsı ya da kremsi renktedir, kanatları üzerinde koyu lekeler bulunur ve karın üzerinde koyu desenler göze çarpar. Karın ucunda üç uzun kuyruk ipliği vardır. Bu türlerin karın desenleri ve kanat lekeleri, cins içindeki türlerin ayrımında önemli ipuçları sağlar.

Mayıs sinekleri (Ephemeroptera), kanatlı böceklerin en eski soylarından biridir. Erginleri narin yapılı olup dinlenirken kanatlarını vücut üzerinde dik olarak tutar; arka kanatlar ön kanatlardan belirgin biçimde küçüktür ya da bazı gruplarda tamamen yoktur. Karın ucunda iki veya üç uzun kuyruk ipliği bulunur. Takımın en dikkat çekici özelliği, ergin evreden önce kanatlı fakat henüz eşeysel olgunluğa erişmemiş bir ara evre (subimago) geçirmeleridir; bu özellik başka hiçbir yaşayan böcek takımında görülmez. Erginlerin ağız parçaları körelmiştir, beslenmezler ve çoğu yalnızca birkaç saat ile birkaç gün yaşar.

Mayıs sineği larvaları temiz, oksijence zengin tatlı sulara bağımlı olduğundan su kalitesinin izlenmesinde biyolojik gösterge olarak yaygın biçimde kullanılır. Hem larvalar hem de toplu uçuşlar sırasında suya düşen erginler alabalık başta olmak üzere birçok balık, kuş ve yırtıcı böcek için önemli bir besin kaynağıdır. Kirlilik, akarsu yataklarının düzenlenmesi ve su çekimi bu böceklerin yaşam alanlarını tehdit eden başlıca etkenlerdir. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; ısırmaz ve sokmazlar.