Eoanthidium insulare (Morawitz, 1873)

Eoanthidium insulare, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının Megachilidae ailesine ait bir yalnız arı türüdür. Tür ilk kez 1873 yılında Morawitz tarafından tanımlanmıştır. Tür adı Latincede “adaya ait” anlamına gelir. Eoanthidium, Megachilidae ailesinin Anthidiini oymağına ait bir cinstir. Bu oymaktaki arılar siyah zemin üzerinde parlak sarı, krem ya da beyaz lekeleri ve bantlarıyla kolayca dikkat çeker; görünüşleri ilk bakışta küçük yaban arılarını hatırlatır. Oymağın bazı üyeleri yuvalarını bitkilerden topladıkları ince tüylerle döşedikleri için “yün arıları” olarak bilinir, bazıları ise yuvalarında bitki reçinesi kullanır.

Eoanthidium türleri orta boylu, tıknaz yapılı arılardır. Dişilerin karın altında polen taşıyan kıl fırçası bulunur; erkekler ise çoğu Anthidiini üyesinde olduğu gibi karın ucunda diken ya da çıkıntılar taşıyabilir ve dişilerden daha iri olabilir. Erginler sıcak ve güneşli açık alanlarda, çiçekli kuru çayırlarda, makiliklerde ve bozkır kenarlarında uçar.

Megachilidae ailesi, yaprak kesen arılar, duvarcı arılar ve yün arıları gibi tanıdık grupları içeren büyük bir yalnız arı ailesidir. Bu ailenin dişilerinin büyük bölümü poleni bacaklarında değil, karınlarının alt yüzündeki sık ve uzun kıllardan oluşan bir fırçada taşır; bu özellik, çiçek üzerinde beslenen bir dişide karın altının sarı ya da turuncu polenle kaplı görünmesine yol açar. Aile üyeleri bal arısı gibi koloni kurmaz; her dişi kendi yuvasını tek başına yapar, hücrelerine polen ve nektar karışımından oluşan bir besin topağı yerleştirir ve her birine bir yumurta bırakır.

Ailenin yuva yapımında kullandığı malzemeler oldukça çeşitlidir: kesilmiş yaprak parçaları, çiğnenmiş bitki dokusu, çamur, küçük taşlar, bitki reçinesi ya da bitkilerden toplanan ince tüyler. Yuvalar çoğunlukla ölü odundaki böcek galerileri, kuru bitki gövdeleri, taş çatlakları, boş salyangoz kabukları ya da toprak gibi hazır veya kazılmış boşluklarda bulunur. Larvalar hücre içinde besin topağını tüketerek gelişir ve çoğu türde kışı hücre içinde, gelişimini tamamlamış ya da prepupa evresinde geçirir. Bu arılar yabani bitkilerin ve bazı tarım bitkilerinin önemli tozlayıcılarıdır. Dişilerin iğnesi vardır, ancak saldırgan değildir ve yalnızca sıkıştırıldıklarında sokarlar; insanlar için kayda değer bir tehlike oluşturmazlar.

Cinsin yayılış alanı ağırlıklı olarak Akdeniz havzası, Orta Doğu, Orta Asya ve Afrika’nın kurak bölgelerini kapsar. Anadolu, bu cinsin yayılış alanının içinde yer alır.