Elymus repens

Elymus repens, halk arasında ayrık otu olarak bilinen, buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait çok yıllık bir ottur; eski kaynaklarda Agropyron repens ve Elytrigia repens adlarıyla da geçer. Toprak altında hızla uzanan, beyazımsı ve boğumlu rizomları sayesinde geniş yamalar oluşturur. Gövdeleri genellikle 30 ile 100 cm arasında boylanır; başakları dik ve dardır, her boğumda bir başakçık taşır. Avrupa ve Asya kökenli olup dünyanın ılıman bölgelerinin çoğuna yayılmıştır ve tarım alanlarında en inatçı yabani otlardan biri sayılır; küçük rizom parçalarından bile yeniden çoğalabilir. Rizomları halk hekimliğinde idrar söktürücü olarak kullanılmıştır.

Elymus cinsinin üyeleri genellikle çok yıllık, öbek oluşturan ya da toprak altı gövdeleriyle (rizom) yayılan otsu bitkilerdir. Gövdeleri dik veya dizden yükselici, yaprakları dar ve şerit biçimlidir; yaprak ayasının tabanında çoğu zaman küçük kulakçıklar bulunur. Çiçek durumu, buğdayınkine benzeyen dik ya da hafifçe sarkık bir başaktır. Başak ekseninin her boğumunda genellikle bir, bazen birkaç başakçık yer alır; her başakçıkta birkaç çiçek bulunur ve dış kavuzlar (lemma) türe göre kılçıklı ya da kılçıksızdır. Meyve, buğdaygillerin tipik tek tohumlu meyvesi olan karyopsistir.

Cins, ılıman kuşakta dünya genelinde yayılış gösteren ve yaklaşık yüz elli tür içeren geniş bir gruptur; sınırları botanikçiler arasında tartışmalıdır ve Elytrigia, Agropyron ve Roegneria gibi cinslere konan türlerin bir kısmı farklı kaynaklarda Elymus içinde değerlendirilir. Türlerin çoğu, farklı genom kümelerinin melezleşmesiyle oluşmuş poliploit bitkilerdir; bu nedenle türler arasında geçiş formları ve alt türler sık görülür. Bu bitkiler buğday, arpa ve çavdarla aynı oymakta (Triticeae) yer aldığından tahıl ıslahında yabani gen kaynağı olarak da ilgi görür.

Ekolojik açıdan Elymus türleri bozkırlar, çayırlar, kayalık yamaçlar, orman açıklıkları ve yol kenarları gibi açık alanlarda yaygındır. Rüzgârla tozlaşırlar ve genellikle ilkbahar sonu ile yaz aylarında çiçeklenirler. Sık kök sistemleri toprağı tutarak erozyonu azaltır; pek çok tür otlayan hayvanlar için değerli bir yem kaynağıdır ve doğal meraların önemli bileşenleri arasındadır.