Elymus lazicus subsp. divaricatus

Elymus lazicus subsp. divaricatus, buğdaygiller familyasının Elymus cinsine ait çok yıllık Elymus lazicus türünün bir alttürüdür. Alttür adı, kılçıkların ya da başak kısımlarının dışa doğru açılmasına işaret eder; bu özellik onu türün öteki alttüründen ayırmada kullanılır. Cinsin diğer üyeleri gibi dik bir sap ucunda başak taşır.

Elymus cinsi, Kuzey Yarımküre'nin ılıman bölgelerinde geniş yayılış gösteren, çoğunluğu çok yıllık otlardan oluşan büyük bir cinstir. Türkçede bu cinsin ve yakın akrabalarının üyeleri genel olarak ayrık otları diye anılır. Cinsin üyeleri dik bir sap ucunda, başakçıkların eksen boğumlarına doğrudan oturduğu sık ya da seyrek bir başak oluşturur. Kavuz ve çiçek pulları türe göre kılçıklı ya da kılçıksızdır. Bazı türler toprak altı gövdeleriyle (rizomlarla) yayılarak geniş alanları kaplarken, diğerleri öbek hâlinde büyür. Cins, buğday ve arpanın yakın akrabası olduğundan ıslah çalışmalarında dikkat çeker; birçok türü değerli mera ve yem bitkisidir.

Elymus lazicus, Kafkasya ve Kuzeydoğu Anadolu'yu kapsayan bölgenin dağlık alanlarında yayılış gösterir. Bu alttür de türün genel yaşam alanlarına benzer biçimde dağ çayırlarında ve kayalık yamaçlarda yetişir ve yaz aylarında çiçeklenir.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Alttürlerin ayrımı çoğunlukla ince morfolojik ayrıntılara dayanır ve bölgesel floralarda ele alınır.