Elymus hispidus

Elymus hispidus, buğdaygiller (Poaceae) familyasına ait çok yıllık bir ottur. Ara buğdayotu olarak da anılan Elymus hispidus (eş anlamlısı Thinopyrum intermedium), Avrupa'nın güneyinden Orta Asya'ya kadar uzanan geniş bir alanda doğal olarak yetişir. Türkiye'de de yaygın bir bozkır ve mera otudur. Kuzey Amerika'da yem ve erozyon kontrolü amacıyla geniş alanlara ekilmiş, ayrıca "Kernza" adıyla bilinen çok yıllık tahıl geliştirme çalışmalarının temelini oluşturmuştur.

Toprak altı gövdeleriyle yayılan, 50–100 cm'ye kadar boylanabilen, mavimsi yeşil yapraklı bir ottur. Başak dik, uzun ve görece seyrektir. Kuraklığa ve soğuğa dayanıklıdır; yamaçlarda, yol kenarlarında, tarla sınırlarında ve kuru çayırlarda bulunur. Başakçıklar birkaç çiçekli olup kavuzlar sert yapılıdır; çiçeklenme ve tohum bağlama çoğunlukla ilkbahar sonu ile yaz aylarında gerçekleşir. Tohumlar rüzgâr ve hayvanlar aracılığıyla yayılır.

Elymus ve yakın cinsler (Thinopyrum, Pseudoroegneria, Kengyilia) çok yıllık, çoğunlukla öbek oluşturan veya toprak altı gövdeleriyle yayılan buğdaygillerdir. Bu gruptaki türlerin sınırları ve hangi cinse ait oldukları kaynaklara göre değişebilir; bu nedenle aynı bitki farklı eserlerde farklı adlarla anılabilir. Üyeleri genellikle bozkırlarda, kayalık yamaçlarda, orman açıklıklarında ve dağlık alanlarda yetişir. Buğdaygiller (Poaceae) familyasının Triticeae oymağı, buğday, arpa ve çavdar gibi ekonomik açıdan son derece önemli tahılların yabani akrabalarını içerir. Bu oymağın üyelerinde çiçek durumu genellikle bir başaktır; başakçıklar ana eksen üzerinde doğrudan, sapsız olarak dizilir. Pek çok tür poliploittir ve türler arasında melezleşme sık görülür; bu da sınıflandırmayı oldukça karmaşık hâle getirir.

Bu otlar meraların önemli bileşenlerindendir ve otlayan hayvanlar için değerli bir yem kaynağı oluşturur. Kuvvetli kök sistemleri sayesinde toprağı tutarak erozyonu azaltırlar. Buğdayın yabani akrabaları olarak kuraklığa, soğuğa ve hastalıklara dayanıklılık gibi özellikler bakımından ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da ilgi görürler. Anadolu, bu grubun çeşitliliği bakımından önemli bölgelerden biridir.