Eloeophila miliaria (Egger, 1863)

Eloeophila miliaria (Egger, 1863), sinek takımının (Diptera) Limoniidae familyasına ait bir sinek türüdür. Avrupa'da yayılış gösteren, kanatlarında küçük koyu beneklerle tanınan bir türdür. Familyanın diğer üyeleri gibi uzun bacaklı, ince gövdeli ve sivrisineği andıran bir görünüşe sahiptir, ancak zararsızdır.

Eloeophila cinsinin üyeleri genellikle orta büyüklükte, kanatlarında belirgin kahverengi benekler ya da lekeler bulunan sineklerdir. Bu cins Limnophilinae alt familyasına aittir. Larvaları çoğunlukla akarsu kenarlarındaki ıslak toprakta, çakıllı ve kumlu kıyı birikintilerinde yaşar ve öteki Limnophilinae larvaları gibi küçük omurgasızlarla beslenen yırtıcılar olarak bilinir. Erginler genellikle gölgeli dere kıyılarında, nemli ormanlarda ve kaynak çevrelerinde görülür.

Limoniidae familyası, sinek takımının (Diptera) en kalabalık familyalarından biridir ve dünya genelinde on bini aşkın tür içerir. Üyeleri büyük sivrisinek sineklerine (Tipulidae) benzer; ince gövdeli, uzun ve kolayca kopabilen bacaklı, dar kanatlı sineklerdir. Dinlenirken kanatlarını çoğunlukla gövde üzerinde katlar veya hafifçe yana açık tutarlar. Görünüşleri sivrisineği andırsa da insanları ya da hayvanları sokmaz, kan emmezler ve tamamen zararsızdırlar.

Ergin bireyler kısa ömürlüdür; çoğu tür ergin dönemde ya hiç beslenmez ya da yalnızca su, bal özü ve bitki özsuyu alır. Erkekler akşamüstü ya da gölgelik yerlerde küçük oğullar oluşturarak dans uçuşu yapabilir. Familyanın larvaları ise ıslak toprakta, çamurda, yosun yastıklarında, çürümekte olan bitki artıklarında veya sığ sularda gelişir. Bu larvalar organik maddenin ayrışmasına katkıda bulunur ve hem kendileri hem de erginleri kuşlar, yarasalar, örümcekler ve yırtıcı böcekler için önemli bir besin kaynağıdır. Bu nedenle sulak alan ve orman ekosistemlerinin sağlığının da göstergeleri arasında sayılırlar.

Limoniidae gibi küçük sinek gruplarının dağılımı genellikle uzman örneklemeleri ve müze koleksiyonlarıyla belirlenir. Türün tanınması için kanat damarlanması ve erkek üreme organlarının incelenmesi gerekir; bu nedenle yalnızca fotoğraftan kesin tür teşhisi çoğu zaman mümkün değildir.