Echinochloa oryzoides

Echinochloa oryzoides, buğdaygiller familyasına ait tek yıllık bir ottur. Tür adı, çeltiğe (Oryza) olan benzerliğine işaret eder. Genç evrede çeltik fidelerinden ayırt edilmesi oldukça güçtür; yaprak dilinin bulunmaması önemli bir ayırt edici özelliktir. Salkımı görece seyrek olup başakçıkları akrabalarına göre daha iridir ve kılçıklı ya da kılçıksız olabilir.

Echinochloa cinsi, sıcak ve ılıman bölgelerde yayılış gösteren, çoğunlukla tek yıllık, nemli ve sulak yerleri seven otlardan oluşur. Cinsin üyelerinde yaprak dili genellikle bulunmaz ya da çok zayıftır; bu özellik, onları benzer görünüşlü çeltik bitkisinden ayırmada kullanılır. Başakçıklar, ana eksen boyunca dizilen kalınca yan dallar üzerinde sık biçimde toplanır ve çoğunlukla sert tüylü, bazen kılçıklıdır. C4 fotosentez yolunu kullanan bu otlar yazın hızla büyür ve çok sayıda tohum üretir. Cinsin birkaç türü, özellikle çeltik tarlalarında dünyanın en önemli yabancı otları arasında sayılır; bazı türleri ise Asya'da tahıl olarak yetiştirilir.

Tür, çeltik tarımıyla yakın ilişkili olarak Asya'dan Avrupa'ya ve başka bölgelere yayılmıştır. Neredeyse yalnızca çeltik tarlalarında ve onların kenarlarında görülür. Yaşam döngüsü çeltiğinkine uyum sağlamıştır; çeltikle aynı dönemde çiçeklenir ve tohumlarını hasat öncesinde döker.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Çeltiğe benzerliği sayesinde elle yolma sırasında gözden kaçabildiği için çeltik tarlalarında önemli bir yabancı ot olarak kabul edilir. Tohumları çeltik tohumluğuna karışarak yeni alanlara taşınabilir.