Echinochloa colonum

Echinochloa colonum (güncel kaynaklarda çoğunlukla Echinochloa colona), buğdaygiller familyasına ait tek yıllık bir ottur. Sapları genellikle 20–70 cm boyundadır. Yaprakları dar olup bazı bireylerde enine mor bantlar taşır. Başakçıklar kısa yan dallarda sık biçimde dizilir ve akrabası darıcandan farklı olarak genellikle kılçıksızdır.

Echinochloa cinsi, sıcak ve ılıman bölgelerde yayılış gösteren, çoğunlukla tek yıllık, nemli ve sulak yerleri seven otlardan oluşur. Cinsin üyelerinde yaprak dili genellikle bulunmaz ya da çok zayıftır; bu özellik, onları benzer görünüşlü çeltik bitkisinden ayırmada kullanılır. Başakçıklar, ana eksen boyunca dizilen kalınca yan dallar üzerinde sık biçimde toplanır ve çoğunlukla sert tüylü, bazen kılçıklıdır. C4 fotosentez yolunu kullanan bu otlar yazın hızla büyür ve çok sayıda tohum üretir. Cinsin birkaç türü, özellikle çeltik tarlalarında dünyanın en önemli yabancı otları arasında sayılır; bazı türleri ise Asya'da tahıl olarak yetiştirilir.

Tür Eski Dünya'nın tropikal ve astropikal bölgelerine özgüdür ve bugün dünyanın sıcak bölgelerinin büyük bölümüne yayılmıştır. Nemli tarlalarda, çeltik alanlarında, hendek ve kanal kenarlarında, sulanan bahçelerde yetişir. Yaz boyunca çiçeklenir ve kısa sürede çok sayıda tohum üretir.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Çeltik başta olmak üzere birçok sulu tarım ürününde ciddi bir yabancı ottur. Bazı bölgelerde ise hayvan yemi olarak değerlendirilir ve tohumları kıtlık dönemlerinde besin olarak toplanmıştır.