Dolichomitus messor (Gravenhorst, 1829)

Dolichomitus messor, parazitoit arılar ailesi olan Ichneumonidae içinde yer alan Pimplinae altailesine bağlı Dolichomitus cinsinin bir türüdür. Tür ilk kez Gravenhorst tarafından tanımlanmıştır. Türe özgü ayrıntılı tanı özellikleri uzman incelemesi gerektirir; bu nedenle aşağıda cinsin ve ailenin genel özellikleri esas alınmıştır.

Bu cinsin üyeleri orta ila büyük boylu, çoğunlukla siyah gövdeli ve kırmızımsı bacaklı arılardır. Dişilerin yumurta koyma borusu çoğu zaman vücut uzunluğunu aşar. Cins üyeleri ölü ya da zayıf düşmüş ağaçlarda, odun içinde gelişen böcek larvalarının (özellikle teke böcekleri ve kabuk böcekleri gibi odun kurtlarının) dış parazitoitidir. Dişi, odunun yüzeyinde anteniyle konağın yerini saptar, ardından borusunu odunun içine sokarak konağı felç eder ve yumurtasını onun üzerine bırakır.

Ichneumonidae ailesi, zar kanatlılar (Hymenoptera) takımının en kalabalık ailelerinden biridir; dünyada 25.000'i aşkın tanımlanmış türü bulunur ve gerçek sayının çok daha yüksek olduğu düşünülür. Aile üyeleri genellikle ince yapılı, uzun antenli ve belirgin yumurta koyma borusuna sahip parazitoit arılardır. Kanatlarındaki damar düzeni, özellikle ön kanattaki küçük hücre (areolet) ve arka kanattaki damarlar, onları yakın akrabaları olan brakonit arılardan ayırmada kullanılır.

Parazitoit arılar doğadaki böcek topluluklarının dengelenmesinde önemli rol oynar. Ergin dişiler yumurtalarını başka böceklerin larva ya da pupalarının üzerine veya içine bırakır; gelişen larva konağını sonunda öldürür. Erginler ise çiçek nektarı, bal özü ve su ile beslenir. Bu nedenle aile üyeleri, ormancılık ve tarımdaki zararlı böceklere karşı doğal düşman olarak değerlidir. İnsanlar için genellikle zararsızdırlar; uzun yumurta koyma borusu ürkütücü görünse de çoğu tür sokma amacıyla kullanmaz.

Dolichomitus messor, Palearktik bölgede, özellikle Avrupa ve çevresinde kaydedilmiş bir türdür. Parazitoit arıların büyük bölümü gibi yaşamı konak böceklerin bulunuşuna sıkı sıkıya bağlıdır; bu yüzden doğal bitki örtüsünün, ölü odunun ve zengin böcek topluluklarının korunduğu alanlar türün varlığını sürdürebilmesi için önemlidir.