Dichanthium annulatum

Dichanthium annulatum, buğdaygiller familyasına ait çok yıllık bir ottur. Öbekler hâlinde büyür; sapları genellikle 30–100 cm boyundadır ve boğumlarında beyazımsı tüylerden oluşan halka biçiminde bir tüy dizisi bulunur. Tür adı da bu halkalı boğumlara işaret eder. Sap ucunda, bir noktadan çıkan birkaç başak kolu yer alır.

Dichanthium cinsi, Eski Dünya'nın tropikal ve astropikal bölgelerinde yayılış gösteren, çoğunlukla çok yıllık otlardan oluşur. Cinsin üyeleri sap ucunda birkaç başak kolu taşır; başakçıklar bu kollar üzerinde çiftler hâlinde dizilir ve çiftin bir üyesi kılçıklı, verimli, diğeri ise kılçıksızdır. C4 fotosentez yolunu kullanan bu otlar sıcak ve güneşli ortamlara iyi uyum sağlar. Birçok türü otlatmaya dayanıklı olduğundan sıcak bölgelerdeki meraların önemli bileşenlerindendir.

Tür Afrika'dan Güney ve Güneydoğu Asya'ya kadar geniş bir alanda doğal olarak yayılış gösterir ve başka sıcak bölgelere de taşınmıştır. Akdeniz havzasının sıcak kesimlerinde de görülür. Kuru ve yarı kurak çayırlarda, yol kenarlarında, nadas alanlarında ve ağır killi topraklarda yetişir. Sıcak mevsimde gelişir ve yaz sonu ile sonbaharda çiçeklenir.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Otlatmaya ve kuraklığa dayanıklı olduğundan, özellikle Hindistan ve çevresinde değerli bir mera ve yem bitkisi olarak kabul edilir. Bazı bölgelerde ise yabancı ot olarak görülür.