Danthonia decumbens

Danthonia decumbens, buğdaygiller familyasına ait, alçak boylu, çok yıllık ve öbek oluşturan bir ottur. Bazı kaynaklarda Sieglingia decumbens adıyla da anılır. Sapları genellikle 10–40 cm boyunda olup çoğu zaman yatık ya da eğik büyür; tür adı da bu yatık duruşa işaret eder. Sap ucunda az sayıda, şişkince başakçıktan oluşan kısa, dar bir salkım bulunur. Yaprak dili yerine bir tüy sırası taşıması tanımada yardımcı olur.

Danthonia cinsi, çoğunlukla çok yıllık ve öbek oluşturan otlardan oluşur. Cinsin üyeleri genellikle görece iri, az sayıda başakçık taşıyan seyrek bir salkım ya da dar bir panikula oluşturur. Başakçıkları saran kavuz pulları uzun ve parlaktır; çiçek pullarının ucu iki dişli olup aralarından bükülmüş bir kılçık çıkar. Bazı türler, yaprak kınlarının içinde kendi kendine tozlaşan gizli çiçekler (kleistogam çiçekler) de geliştirir. Bu cins, besince fakir, asidik ya da kumlu topraklara, kuru çayırlara ve fundalıklara uyum sağlamış türleriyle bilinir.

Tür Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya'da yayılış gösterir. Asidik, besince fakir topraklara bağlıdır; fundalıklarda, turbalık kenarlarında, kumlu meralarda ve seyrek ormanların açıklıklarında yetişir. Yaz aylarında çiçeklenir; yaprak kınlarının içinde kendi kendine tozlaşan gizli çiçekler de oluşturarak tohum bağlamayı güvenceye alır.

Buğdaygiller (Poaceae ya da eski adıyla Gramineae) familyası, dünyada on binden fazla türle en büyük çiçekli bitki familyalarından biridir. Üyelerinin gövdesi boğumlu ve çoğunlukla içi boş saplardan oluşur; yapraklar gövdeyi saran bir kın ve dar, paralel damarlı bir ayadan meydana gelir. Kın ile aya arasında dil (ligula) denen küçük bir zar ya da tüy sırası bulunur. Çiçekler göze çarpmaz; başakçık adı verilen küçük birimlerde toplanır ve rüzgârla tozlaşır. Meyve, tohum kabuğunun meyve kabuğuyla kaynaştığı karyopsis tipindedir.

Buğdaygiller çayır, bozkır ve mera ekosistemlerinin temelini oluşturur. Toprağı sık saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul hayvanlara besin, birçok böcek ve kuşa barınak ve tohum sağlar. Buğday, arpa, çavdar, mısır ve pirinç gibi en önemli tarım bitkileri de bu familyadandır; bu nedenle yabani akrabaları ıslah çalışmalarında gen kaynağı olarak da değer taşır.

Besince fakir çayırların karakteristik türlerinden biri olduğundan, bu tür yaşam alanlarının değerlendirilmesinde gösterge bitki olarak kullanılır. Gübreleme ve toprağın kireçlenmesi gibi uygulamalar onun bulunduğu toplulukları olumsuz etkiler.