Cytheropteron rotundatum G.W. Müller, 1894

Cytheropteron rotundatum, midye kabuklular (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımına, Cytheruridae familyasına ait denizel bir türdür. Tür, Alman zoolog G.W. Müller tarafından 1894 yılında Napoli Körfezi ve çevresindeki Akdeniz midye kabukluları üzerine hazırladığı kapsamlı monografide tanımlanmıştır. Tür adı (rotundatum: yuvarlatılmış) kabuğunun yuvarlakça hatlarına gönderme yapar. Boyu çoğu midye kabuklu gibi bir milimetrenin altındadır ve ancak mikroskop altında incelenerek tanımlanabilir. Türün ilk kez tanımlandığı Akdeniz, bilinen yayılışının merkezini oluşturur.

Cytheruridae, çok sayıda cins ve tür içeren büyük bir midye kabuklu familyasıdır. Üyeleri genellikle küçük boylu olup kabuklarının arka ucu sıklıkla kısa bir kuyruk benzeri çıkıntıyla sonlanır; yüzey düzgün olabileceği gibi ağsı, kaburgalı ya da kanat benzeri çıkıntılı da olabilir. Familyanın türleri sığ kıyılardan derin denizlere kadar geniş bir aralıkta yaşar. Cytheropteron cinsi, kabuğun yan yüzlerindeki kanat benzeri çıkıntılarla tanınır; cins adı da bu özelliğe gönderme yapar. Üyeleri sığ sulardan derin denizlere kadar geniş bir aralıkta yaşar ve özellikle soğuk ve derin sularda çeşitlilik gösterir. Tür düzeyindeki ayrım, kabuğun biçimi, yüzey süslemeleri, kapama kası izleri ve menteşe yapısı ile yumuşak vücut parçalarının mikroskobik incelenmesine dayanır.

Midye kabuklular (Ostracoda), vücudu menteşeli iki kapakçıktan oluşan bir kabuğun içine tamamen kapanabilen küçük kabuklulardır. Kapakçıklar kalsiyum karbonattan yapılmıştır ve kapama kaslarıyla birbirine bağlanır; hayvan, duyargalarını ve bacaklarını kapakçıkların arasından dışarı çıkararak hareket eder ve beslenir. Vücut bölütlenmesi belirgin değildir; baş bölümü vücudun büyük kısmını oluşturur. Büyüme, kabuğun belirli aralıklarla atılıp yenilenmesiyle gerçekleşir ve yetişkinliğe ulaşana kadar genellikle birkaç gömlek değiştirme evresi geçirilir.

Bu küçük hayvanlar deniz tabanı topluluklarının önemli bir parçasıdır. Ölü organik maddeyi, bakterileri, diyatomeleri ve diğer mikroskobik besinleri tüketerek madde döngüsüne katkıda bulunurlar; kendileri de balıklar, yengeçler ve diğer omurgasızlar için besin kaynağıdır. Türlerin dağılımı su derinliği, sıcaklık, tuzluluk ve taban yapısı gibi etkenlere sıkı sıkıya bağlı olduğundan, midye kabuklular çevre koşullarının iyi birer göstergesi sayılır.

Sert kabukları ölümden sonra tortullarda kolayca korunduğu için midye kabuklular jeolojide ve paleontolojide çok değerlidir. Fosil ve yarı fosil kabuklarından yararlanılarak geçmişteki deniz düzeyi, sıcaklık ve tuzluluk değişimleri yorumlanır; petrol aramalarında katmanların yaşlandırılmasında da kullanılırlar. Günümüzde ise kirlilik ve ortam değişimlerinin izlenmesinde biyolojik gösterge olarak çalışılırlar. İnsanlar için herhangi bir zararları yoktur; çıplak gözle zor görülecek kadar küçük oldukları için yalnızca mikroskop altında tanımlanabilirler.