Cytherelloidea beckmanni Barbeito-Gonzalez, 1971

Cytherelloidea beckmanni, Platycopida takımının Cytherellidae familyasına ait bir ostrakod (midye kabuklu kerevit) türüdür, ilk kez Barbeito-Gonzalez, 1971 tarafından tanımlanmıştır. Bu küçük kabuklu, ince yapısı ve mikroskobik boyutuyla deniz tabanındaki çökeller içinde yaşayan mikrofaunanın bir parçasıdır. Türün tanımı ve ayrımı başta kabuk biçimi, yüzey süslemesi, menteşe yapısı ve kas izleri gibi kabuk özelliklerine dayanır.

Cytherelloidea cinsinin üyeleri, yakın akrabası Cytherella gibi yassı ve dikdörtgenimsi kapakçıklara sahiptir; ancak kabuk yüzeyleri belirgin kabartılar, sırtlar ve çukurlarla süslüdür. Bu süslemeler türlerin ayırt edilmesinde temel ölçüttür. Platycopida takımının üyeleri su akımı oluşturup süzme yoluyla beslenir ve dişiler yumurtaları kabuğun arka bölümündeki kuluçka boşluğunda taşır; bu nedenle erkek ve dişi kabukları biçimce farklıdır. Cins özellikle sıcak ve ılıman denizlerin sığ, karbonatlı dip ortamlarında yaygındır ve fosil kayıtları uzun bir jeolojik geçmişe uzanır.

Ostrakodlar, yaygın adıyla midye kabuklu kerevitler, vücudu menteşeyle birbirine bağlı iki kireçli kapakçık içinde tamamen gizlenen küçük kabuklulardır. Kapakçıklar kapandığında hayvan dış ortamdan korunur; açıldığında ise antenleri ve bacakları dışarı uzatarak hareket eder ve beslenir. Gelişim sırasında birkaç kez deri değiştirirler ve her gömlek değişiminde yeni, daha büyük bir kabuk oluştururlar. Erişkin evreye ulaşana kadar genellikle sekiz larva evresinden geçerler. Besinlerini çoğunlukla dip çökeltisindeki organik parçacıklar, bakteriler, diyatomeler ve ölü organik maddeler oluşturur; kendileri de balıklar ve başka omurgasızlar için önemli bir besin kaynağıdır.

Kireçli kabukları çökeller içinde kolayca korunduğu için ostrakodlar, fosil kayıtları en zengin eklem bacaklı gruplarından biridir. Türlerin belirli sıcaklık, tuzluluk ve derinlik koşullarına bağlı olması, onları eski deniz ortamlarını yorumlamak, kayaçları yaşlandırmak ve petrol aramalarında katmanları karşılaştırmak için değerli araçlar hâline getirir. Bu nedenle pek çok tür, yaşayan örneklerden çok sondaj ve yüzey örneklerindeki kabuklardan tanınır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar; boyları milimetrenin altında ya da çevresinde olduğundan ancak mikroskopla incelenebilirler.