Culicoides maritime (Kieffer, 1924)

Culicoides maritime, iki kanatlılar (Diptera) takımının küçük ısırgan sinekler olarak da anılan Ceratopogonidae familyasına ve Culicoides cinsine ait küçük bir sinek türüdür. Tür, Kieffer, 1924 tarafından tanımlanmıştır. Bu tür kıyı ortamlarıyla ilişkilendirilir; larvalarının tuzlu ya da acı sulu bataklıklarda geliştiği düşünülmektedir. Çıplak gözle ayırt edilmesi neredeyse olanaksız olan bu küçük sinekler, uzmanlar tarafından genellikle ışık tuzaklarıyla toplanan örnekler üzerinden belirlenir.

Culicoides cinsi, familyanın tıbbi ve veteriner açıdan en önemli grubudur ve dünyada bini aşkın türle temsil edilir. Yalnızca dişiler kan emer; yumurtaların gelişmesi için gereken proteini memeli ya da kuş kanından sağlarlar. Isırıkları küçük olmalarına rağmen oldukça kaşındırıcıdır. Cinsin bazı türleri, mavi dil virüsü, Afrika at vebası virüsü ve Schmallenberg virüsü gibi hayvan hastalıklarının taşınmasında rol oynar; bu yüzden hayvancılık açısından yakından izlenir. Türlerin ayırt edilmesinde kanat üzerindeki açık ve koyu lekelerin dizilişi temel özelliklerden biridir.

Ceratopogonidae familyası, dünya genelinde altı binden fazla türü bulunan, çoğu 1–4 mm boyunda çok küçük sineklerden oluşan geniş bir gruptur. Bu sinekler kısa ve tüylü antenleri, kanatlarını dinlenirken sırtlarının üzerinde üst üste katlamaları ve çoğu zaman benekli ya da tüylü kanatlarıyla tanınır. Erkeklerin antenleri dişilere göre çok daha sık ve uzun tüylüdür; bu tüyler eşini kanat sesinden bulmaya yarar.

Familyanın larvaları ince, kurtçuk biçimli ve bacaksızdır; su kenarlarındaki çamurda, ıslak topraklarda, çürüyen bitki artıklarında, ağaç oyuklarında biriken suda ya da hayvan dışkısıyla zenginleşmiş nemli ortamlarda gelişir. Larvalar türüne göre çürükçül, alg yiyici ya da küçük omurgasızları avlayan yırtıcılar olabilir. Yetişkinler genellikle alacakaranlıkta ve rüzgârsız, nemli havalarda etkindir; sürüler hâlinde uçan erkekler çiftleşme dansları yapar.

Bu familyanın üyeleri kuşlar, yarasalar ve diğer böcek yiyen hayvanlar için önemli bir besin kaynağıdır; bazı türleri ise tozlaşmaya katkı sağlar. Kan emen türler hem insanlar için rahatsız edici olabilir hem de hayvan hastalıklarının yayılmasında rol oynayabilir. Türkiye'de familyanın birçok cinsi kayıtlıdır; sulak alanlar, akarsu kıyıları ve hayvancılık yapılan bölgeler bu sineklerin en sık görüldüğü yerlerdir.