Cricotopus curtus Hirvenoja, 1973

Cricotopus curtus, sinekler (Diptera) takımına bağlı Chironomidae familyasından küçük bir sinek türüdür. Bu tür, Chironomidae (kıl ayaklı sinekler, sokmayan tatarcıklar) familyasının en zengin alt familyalarından biri olan Orthocladiinae içinde yer alır. Bu alt familyanın üyeleri özellikle serin, oksijence zengin akarsularda, kaynaklarda ve kuzey enlemlerinde çeşitlilik gösterir; bazı türlerinin larvaları ise karasal ya da yarı karasal ortamlarda gelişir.

Cricotopus, Orthocladiinae alt familyasının en kalabalık cinslerinden biridir ve dünya genelinde yüzü aşkın tür içerir. Erginlerin karın halkaları çoğu türde siyah ve açık renkli (beyazımsı ya da sarımsı) bantlarla süslüdür; bu desen türlerin ayrımında önemlidir. Larvaları akarsu, göl ve göletlerde taşlar, algler ve su bitkileri üzerinde yaşar; bazı türleri su bitkilerinin dokularında galeri açarak gelişir. Türün yayılışı ağırlıklı olarak Avrupa ve Palearktik bölge ile ilişkilidir; ayrıntılı tanımı, uzmanların genellikle mikroskop altında erkek genital yapısı, anten oranı ve kanat damarlanmasına bakarak yaptığı incelemelere dayanır. Erginler genellikle birkaç milimetre boyunda, ince yapılı ve narin bacaklı sineklerdir.

Sivrisineklere benzeyen ancak sokmayan ve kan emmeyen bu küçük sinekler, toplu hâlde dans eden sürüler oluşturmalarıyla tanınır. Erginlerin ağız parçaları körelmiştir; çoğu hiç beslenmez ya da yalnızca nektar ve bal özü gibi şekerli sıvılarla yetinir. Bu nedenle ergin ömürleri genellikle birkaç gün ile birkaç hafta arasındadır. Erkeklerin anteni tüylü ve fırça görünümlüdür; dişileri, havada dans eden erkek sürülerine girerek çiftleşir. Dinlenirken ön bacaklarını havaya kaldırmaları, onları sivrisineklerden ayırmaya yarayan pratik bir özelliktir.

Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur. Yumurtalar jelatinimsi kümeler hâlinde suya ya da nemli yüzeylere bırakılır. Larvalar silindirik, segmentli ve başlıklıdır; ilk göğüs halkasında ve vücudun son ucunda yalancı bacaklar taşır. Yosun, detritus ve ince organik parçacıklarla beslenen larvalar, kendilerine ipeğimsi salgıdan tüpler örebilir. Pupa evresi kısa sürer ve ergin genellikle su yüzeyinde pupa kabuğundan çıkar.

Ekosistemdeki rolleri büyüktür: larvalar organik maddenin ayrıştırılmasına katkı verir, balıklar, su böcekleri ve kuşlar için önemli bir besin kaynağıdır. Türlerin kirliliğe ve oksijen eksikliğine karşı farklı duyarlılık göstermesi nedeniyle larvaları ve pupa kabukları, su kalitesinin izlenmesinde biyolojik gösterge olarak yaygın biçimde kullanılır. İnsanlara doğrudan bir tehlikeleri yoktur; yalnızca çok kalabalık sürüler bazen rahatsızlık yaratabilir.