Chrysotus laesus (Wiedemann, 1817)

Chrysotus laesus, iki kanatlılar (Diptera) takımının uzun bacaklı sinekler ailesi Dolichopodidae içinde, Diaphorinae alt ailesine bağlı Chrysotus cinsinde yer alan küçük bir sinek türüdür. Tür ilk kez Wiedemann, 1817 tarafından tanımlanmıştır. Avrupa, Akdeniz havzası ve Asya'yı kapsayan Palearktik bölgeden bilinen türler arasında yer alır.

Dolichopodidae, dünya genelinde 7.000'i aşkın tanımlanmış türüyle iki kanatlıların en kalabalık ailelerinden biridir. Ailenin üyeleri çoğunlukla 1–9 mm boyunda, ince yapılı, uzun bacaklı sineklerdir; vücutları sıklıkla metalik yeşil, mavi ya da bronz parıltılıdır. Antenlerin üçüncü segmentinden çıkan uzun kıl (arista), kanatlardaki sadeleşmiş damar düzeni ve erkeklerin çoğu zaman belirgin, büyümüş dış eşey organları aile içinde ayırt edici özelliklerdir. Diaphorinae alt ailesinin üyeleri, ailenin diğer gruplarına göre genellikle daha küçük ve tıknaz yapılıdır. Bu alt ailede erkeklerin gözleri çoğu zaman alında birbirine yaklaşır ya da değer; bacak kıllanması ve antenlerin biçimi türlerin ayrımında kullanılan başlıca karakterlerdir.

< Bu cinsin türleri çayırlar, orman kenarları, dere ve göl kıyıları gibi nemli, bitki örtüsü zengin ortamlarda sık görülür; erginler çoğunlukla alçak bitkilerin yaprakları üzerinde dinlenir.

Ailenin diğer üyeleri gibi bu sineklerin erginleri de avcıdır: başta küçük iki kanatlılar, yaprak bitleri, kollemboller ve benzeri yumuşak gövdeli eklembacaklılar olmak üzere kendilerinden küçük hayvanları yakalayıp beslenirler. Erginler genellikle güneşli yaprakların, taşların ya da çamur yüzeylerinin üzerinde kısa koşular ve uçuşlarla hareket ederken görülür. Erkekler çiftleşme öncesinde dişilere kanat ve bacak hareketlerinden oluşan kur gösterileri yapar. Larvalar nemli toprakta, çamurda, çürüyen bitki artıkları arasında ya da su kenarlarındaki ıslak zeminde yaşar ve çoğu durumda onlar da küçük omurgasızlarla beslenen avcılardır. Pupa evresi yine toprakta geçirilir. Erginler ılıman bölgelerde başlıca ilkbahar sonu ile yaz aylarında etkindir.

Bu sinekler insanlara zarar vermez; ısırmaz ve hastalık taşımaz. Aksine, küçük zararlı böcekleri avladıkları için tarım alanlarında ve bahçelerde doğal denge açısından yararlı kabul edilirler. Bulundukları sulak ve nemli habitatların durumu hakkında bilgi verdikleri için ekolojik izleme çalışmalarında da değer taşırlar.