Celtia quadridentata (Baird, 1850)

Celtia quadridentata, Celtia cinsine ait bir deniz ostrakodudur ve 1850 yılında Baird tarafından tanımlanmıştır. Tür adı, kabuğun kenarındaki dört dişe benzeyen çıkıntıya gönderme yapar. Kabuk kalın ve belirgin biçimde süslemelidir. Tür, Kuzeydoğu Atlantik kıyılarında ve Akdeniz'de kaydedilmiş sığ deniz ostrakodlarındandır.

Trachyleberididae, deniz ostrakodlarının en büyük ve en çeşitli ailelerinden biridir. Üyeleri genellikle kalın, sağlam ve yoğun biçimde süslenmiş kabuklara sahiptir; boyuna kaburgalar, ağsı yapılar, dikenler ve yumrular sık görülür. Aile, Kretase'den günümüze kadar uzanan zengin fosil kaydı nedeniyle stratigrafik çalışmalarda özellikle önemlidir.

Ostrakodlar, iki parçalı bir kabuğun (karapaks) içinde yaşayan, çoğunlukla 0,5–2 mm boyunda küçük kabuklulardır. Kalsiyum karbonattan oluşan iki kapakçık sırt tarafında bir menteşeyle birbirine bağlanır ve kapatıcı kaslar yardımıyla sıkıca kapanabilir. Kabuğun içindeki gövde bölütsüz görünür; hayvan, kapakçıkların arasından çıkardığı antenleri ve bacakları ile hareket eder, beslenir ve tutunur. Gelişme sırasında genellikle sekiz kez deri değiştirerek erişkin evreye ulaşırlar ve her deri değişiminde kabuk yeniden oluşturulur.

Podocopida takımı, günümüzde yaşayan ostrakodların en kalabalık grubudur ve deniz, acı su ve tatlı su ortamlarında binlerce tür içerir. Bu takımın üyelerinde kapakçıklar genellikle güçlü biçimde kireçlenmiştir; kabuk yüzeyindeki çukurcuklar, kaburgalar, yumrular ve menteşe yapısı türlerin ayırt edilmesinde temel özelliklerdir. Kalsitli kabukları kolayca fosilleştiği için Podocopida üyeleri, Paleozoyik'ten günümüze uzanan zengin bir fosil kaydına sahiptir.

Deniz ostrakodları çoğunlukla bentik yaşar; kumlu, çamurlu ya da kaba tabanların üzerinde veya sedimanın en üst katmanında, ayrıca deniz çayırları ve algler arasında bulunurlar. Organik döküntü, bakteri, mikroskobik algler ve diatomlarla beslenirler; kendileri de balıklar ve başka omurgasızlar için besin kaynağı oluştururlar. Türlerin dağılımı su derinliği, sıcaklık, tuzluluk ve taban yapısına sıkı sıkıya bağlı olduğundan, ölen bireylerin sedimanda biriken kabukları geçmiş ortam koşullarının yorumlanmasında yaygın olarak kullanılır. Bu nedenle ostrakodlar mikropaleontoloji, biyostratigrafi ve petrol jeolojisi çalışmalarında önemli bir yer tutar.

Bu tür, ostrakod faunası ayrıntılı olarak incelenen Akdeniz ve çevre denizlerin bentik topluluklarıyla ilişkili olarak bilinir. Benzer ostrakod türlerinde olduğu gibi canlı bireyler ancak taban örneklerinin elenip mikroskop altında incelenmesiyle görülebilir; boyutları nedeniyle çıplak gözle fark edilmeleri neredeyse olanaksızdır. İnsanlar için herhangi bir tehlike oluşturmaz.