Carex remota

Carex remota, ayakotugiller (Cyperaceae) familyasının Carex cinsine ait çok yıllık, öbekli bir orman bitkisidir. Adı, başaklarının gövde boyunca birbirinden uzak aralıklarla dizilmesine işaret eder.

Gövdeleri ince, genellikle 30 ile 70 santimetre boyundadır ve meyve döneminde çoğunlukla yere doğru eğilir. Yaprakları dar ve açık yeşildir. Küçük, yeşilimsi başaklar gövde boyunca seyrek dizilir; alttaki başakların dibinde, çiçek durumunu aşabilen uzun, yaprak benzeri brakteler bulunur. Çiçeklenme ilkbahar sonu ve yaz başındadır.

Nemli ve gölgeli ormanlarda, dere kenarlarında, orman yollarında ve ıslak açıklıklarda yetişir. Avrupa, Batı Asya ve Kuzey Afrika'da yayılış gösterir.

Carex cinsi, dünya genelinde yaklaşık iki bin türle çiçekli bitkilerin en kalabalık cinslerinden biridir ve özellikle ılıman ile soğuk bölgelerde çeşitlenmiştir. Cinsin üyeleri ilk bakışta buğdaygillere benzese de çoğunlukla üçgen kesitli gövdeleri, boğumsuz sapları ve üç sıra hâlinde dizilen yapraklarıyla ayrılır. Dişi çiçekler, utrikula adı verilen ve meyveyi saran küçük bir keseciğin içinde bulunur; bu keseciğin biçimi, tüylülüğü, gagası ve damarlanması türlerin ayırt edilmesinde en önemli özelliktir.

Cinsin bitkileri rüzgârla tozlaşır; çiçekleri gösterişsizdir ve taç yapraklardan yoksundur. Yoğun kök ve rizom sistemleri toprağı tutarak erozyonu azaltır, sulak alanlarda ise kıyıların sağlamlaşmasına ve organik maddenin birikmesine katkıda bulunur. Tohumları kuşlar ve küçük memeliler için besin, sık öbekleri de birçok omurgasız hayvan, amfibi ve yuvalayan kuş için barınak oluşturur. Bazı kelebek ve güve türlerinin tırtılları ayakotlarının yapraklarıyla beslenir. Türlerin kesin teşhisi genellikle olgun meyveli örneklerin büyüteçle incelenmesini gerektirir; bu nedenle cinsin birçok üyesi yalnızca uzmanlarca güvenle ayırt edilebilir.