Carex michelii

Carex michelii, ayakotugiller familyasına ait çok yıllık bir saz türüdür. Orta ve Güneydoğu Avrupa'dan Kafkasya'ya kadar yayılış gösterir. Genellikle seyrek meşe ormanlarında, orman kenarlarında, çalılıklarda ve kuru otlaklarda yetişir. Kısa toprak altı gövdeleriyle gevşek öbekler oluşturur ve ilkbaharda erken çiçeklenen sazlar arasındadır.

Cinsin üyeleri dar, şerit biçimli yaprakları, çoğunlukla üç köşeli gövdeleri ve sade görünümlü başaklarıyla tanınır. Çiçekleri tek eşeylidir; erkek ve dişi çiçekler aynı başakta ya da ayrı başaklarda bulunabilir. Meyve, ütrikül adı verilen kesecik biçimli bir örtü içinde gelişen küçük, sert kabuklu bir fındıkçıktır. Ütrikülün biçimi, yüzey yapısı ve ucundaki gaga, başakların dizilişi ve pulların rengiyle birlikte tür teşhisinde temel ölçütlerdir.

Ayakotugiller (Cyperaceae) familyası, görünüş olarak buğdaygillere benzese de üç köşeli gövdeleri, boğumsuz sapları ve üç sıralı yaprak dizilişiyle onlardan ayrılır. Çiçekleri rüzgârla tozlaşır ve gösterişsizdir. Bu familyanın üyeleri özellikle sulak alanlarda, bataklıklarda ve nemli çayırlarda bitki örtüsünün önemli bir bölümünü oluşturur.

Ekolojik açıdan Carex türleri toprağı kökleri ve toprak altı gövdeleriyle tutarak erozyonu azaltır, sulak alanlarda turba oluşumuna katkıda bulunur ve birçok böcek tırtılına, kuşa ve otçul memeliye besin ve barınak sağlar. Tohumları özellikle kuşlar tarafından yenir. Türlerin birbirine çok benzemesi nedeniyle kesin teşhis çoğunlukla olgun meyveli örnekler ve büyüteç yardımıyla yapılır.

Çiçeklenmeden sonra olgunlaşan fındıkçıklar yere düşerek ya da su, rüzgâr ve hayvanlar aracılığıyla taşınarak yayılır. Bitki ayrıca toprak altı gövdeleriyle bitkisel yolla da çoğalabilir. Bu cinsin üyeleri genellikle yaşam alanlarının nem, toprak yapısı ve kireç içeriği gibi koşullarına sıkı biçimde bağlıdır; bu nedenle bulundukları alanların ekolojik durumu hakkında iyi birer gösterge sayılırlar.