Callistocythere adriatica Masoli, 1968

Callistocythere adriatica, ostrakodlar (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımına ve Leptocytheridae familyasına bağlı bir deniz ostrakodu türüdür. Tür ilk kez Masoli tarafından 1968 yılında tanımlanmıştır. Ostrakodlar, vücutları sırttan menteşeli iki kireçli kapaktan oluşan bir kabuk içinde bulunan, midyeyi andıran çok küçük kabuklulardır; bu nedenle halk arasında “midye karidesleri” olarak da anılırlar.

Leptocytheridae familyası, küçük, uzunca ve genellikle ince kabuklu ostrakodları kapsar. Bu familyanın üyeleri çoğunlukla sığ denizlerde, kıyı lagünlerinde ve acı sularda yaşar; bazı cinsleri tuzluluk değişimlerine oldukça dayanıklıdır. Callistocythere cinsinin üyeleri küçük, uzunca ve yüzeyi kıvrımlı kaburgalar ya da ağsı desenlerle süslü kabuklara sahiptir. Bu cinsin türleri özellikle Akdeniz ve çevresindeki sığ deniz ortamlarında yaygındır ve çok sayıda fosil türü de tanımlanmıştır.

Bu gruptaki ostrakodların boyu çoğunlukla bir milimetre civarında ya da daha küçüktür, bu yüzden ancak mikroskopla incelenebilirler. Türlerin ayırt edilmesinde kabuğun dış hatları, yüzey süslemesi, kapak kenarları, menteşe yapısı ve kapak içindeki kas izleri temel ölçütlerdir. Kabuğun içindeki hayvan, kapakların arasından çıkardığı eklemli antenleri ve bacaklarıyla deniz tabanında yürür, sediment yüzeyini eşeler. Besinlerini çoğunlukla organik döküntü, bakteriler, diyatomeler ve diğer mikroskobik algler oluşturur. Bu ostrakodlar ayrı eşeylidir; gelişimleri sırasında birkaç kez deri değiştirerek her evrede kabuklarını yenilerler ve yetişkin boyuna ulaşırlar.

Kireçli kabukları ölümden sonra tortullarda kolayca korunduğu için ostrakodlar zengin bir fosil kaydı bırakır. Bu nedenle bu tür deniz ostrakodları, eski deniz ortamlarının derinlik, sıcaklık ve tuzluluk koşullarını yorumlamada, kayaçların yaşlandırılmasında ve petrol jeolojisinde yaygın olarak kullanılır. Bu grubun pek çok türü Akdeniz’in güncel tortullarının yanı sıra Neojen yaşlı fosil çökellerinden de bilinmektedir. Deniz tabanı besin ağında küçük balıklar ve omurgasızlar için önemli bir besin kaynağı oluştururlar; insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.