Bythocypris obtusata producta (Seguenza, 1880)

Bythocypris obtusata producta, ostrakodlar (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımına ve Bythocyprididae familyasına bağlı bir deniz ostrakodu alttürüdür. Bu alttür ilk kez Seguenza tarafından 1880 yılında tanımlanmıştır. Ostrakodlar, vücutları sırttan menteşeli iki kireçli kapaktan oluşan bir kabuk içinde bulunan, midyeyi andıran çok küçük kabuklulardır; bu nedenle halk arasında “midye karidesleri” olarak da anılırlar.

Bythocyprididae familyası, genellikle düz, parlak ve süslemesiz, uzunca ya da böbreğimsi kabuklara sahip deniz ostrakodlarını içerir. Bu familyanın üyeleri çoğunlukla kıta sahanlığının dış kesimlerinde ve daha derin sularda, ince taneli çamurlu tabanlarda yaşar. Bythocypris cinsinin üyeleri düz, parlak ve uzunca kabuklarıyla tanınır. Bu cinsin türleri çoğunlukla derin denizlerin çamurlu tabanlarında yaşar ve fosil kayıtları da oldukça zengindir.

Bu gruptaki ostrakodların boyu çoğunlukla bir milimetre civarında ya da daha küçüktür, bu yüzden ancak mikroskopla incelenebilirler. Türlerin ayırt edilmesinde kabuğun dış hatları, yüzey süslemesi, kapak kenarları, menteşe yapısı ve kapak içindeki kas izleri temel ölçütlerdir. Kabuğun içindeki hayvan, kapakların arasından çıkardığı eklemli antenleri ve bacaklarıyla deniz tabanında yürür, sediment yüzeyini eşeler. Besinlerini çoğunlukla organik döküntü, bakteriler, diyatomeler ve diğer mikroskobik algler oluşturur. Bu ostrakodlar ayrı eşeylidir; gelişimleri sırasında birkaç kez deri değiştirerek her evrede kabuklarını yenilerler ve yetişkin boyuna ulaşırlar.

Kireçli kabukları ölümden sonra tortullarda kolayca korunduğu için ostrakodlar zengin bir fosil kaydı bırakır. Bu nedenle bu tür deniz ostrakodları, eski deniz ortamlarının derinlik, sıcaklık ve tuzluluk koşullarını yorumlamada, kayaçların yaşlandırılmasında ve petrol jeolojisinde yaygın olarak kullanılır. Bu grubun pek çok türü Akdeniz’in güncel tortullarının yanı sıra Neojen yaşlı fosil çökellerinden de bilinmektedir. Deniz tabanı besin ağında küçük balıklar ve omurgasızlar için önemli bir besin kaynağı oluştururlar; insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.