Briza minor

Briza minor, Akdeniz havzası ve Batı Asya kökenli, tek yıllık küçük bir ottur. Genellikle 10–50 cm boyundadır; gevşek ve geniş bir salkım üzerinde çok sayıda, yalnızca birkaç milimetre uzunluğunda, üçgenimsi ya da yürek biçimli başakçık taşır. İlkbahar ve yaz başında çiçeklenir. Tarlalarda, bahçelerde, yol kenarlarında ve açık çayırlarda yetişir. İnsan etkinlikleriyle dünyanın birçok ılıman bölgesine taşınmış ve yaygın bir yabancı ot hâline gelmiştir.

Briza, Türkçede titrek otlar olarak da bilinen, rüzgârda titreyen sarkık başakçıklarıyla kolayca tanınan bir buğdaygil cinsidir. Başakçıklar şişkin, yürek ya da yumurta biçimli, yanlardan basık ve kılçıksızdır; pulcuklar birbirinin üzerine kiremit gibi dizilir. Çiçek durumu ince ve narin saplar üzerinde taşınan gevşek bir salkımdır; olgunlukta başakçıklar saman sarısı ya da kahverengimsi bir renk alır. Cins, Avrupa, Akdeniz havzası ve Batı Asya'da yayılış gösteren tek ve çok yıllık türler içerir. Bazı türleri kuru çiçek düzenlemelerinde ve süs bitkisi olarak kullanılır.

Buğdaygiller (Poaceae), dünyanın en geniş yayılışlı bitki ailelerinden biridir ve çayır, step, savan ve orman altı gibi pek çok yaşam alanında baskın bitki örtüsünü oluşturur. Ailenin üyelerinde gövde (saman sap) genellikle boğumlu ve içi boştur, yapraklar kın ve şerit biçimli ayadan oluşur, kın ile aya arasında dil adı verilen zarımsı ya da tüylü bir yapı bulunur. Çiçekler çok küçük, gösterişsiz ve rüzgârla tozlaşır; başakçık adı verilen birimlerde, kavuz ve pulcuklarla korunmuş olarak toplanır. Meyve, tohum kabuğunun meyve duvarıyla kaynaştığı tek tohumlu bir karyopsistir.

Bu tür otlar toprağı saçak kökleriyle tutarak erozyonu azaltır, otçul memeliler ve böcekler için önemli bir besin kaynağıdır, tohumları da birçok kuş ve kemirgen tarafından tüketilir. Doğal çayır ve meraların yapısını anlamak için bu tür grupların tanınması önemlidir; birbirine benzeyen türler çoğunlukla başakçık, kavuz ve kılçık özelliklerine bakılarak ayırt edilir.