Brevicornu griseicolle (Staeger, 1840)

Brevicornu griseicolle, mantar sivrisinekleri ailesine (Mycetophilidae) ait, 1840 yılında Staeger tarafından tanımlanan küçük bir sinek türüdür. Tür adı "gri boyunlu" anlamına gelir ve göğüs bölgesindeki grimsi renklenmeye gönderme yapar. Avrupa'da geniş bir alanda bilinen bir türdür.

Brevicornu cinsi, mantar sivrisinekleri ailesinin Exechiini oymağında yer alır. Cins adı, akraba cinslere göre daha kısa olan antenlere gönderme yapar. Üyeleri küçük, çoğunlukla kahverengimsi ya da grimsi renkli, kanatları lekesiz sineklerdir. Türlerin tanınmasında erkek eşey organlarının yapısı belirleyicidir. Larvaları şapkalı mantarların etli dokusunda beslenerek gelişir. Erginlerin vücut uzunluğu cinsin diğer üyelerinde olduğu gibi birkaç milimetreyi geçmez. Yaşam döngüsü yumurta, larva, pupa ve ergin evrelerinden oluşur; larva dönemi kısa sürer ve pupalaşma çoğunlukla toprakta ya da mantarın içinde gerçekleşir. Ilıman bölgelerde yılda birden fazla döl verebilirler. Erginler genellikle kısa ömürlüdür ve bu süreyi çoğunlukla çiftleşme ile yumurta bırakmaya ayırır; dişiler yumurtalarını larvaların besleneceği mantarların üzerine ya da yakınına bırakır.

Bu aile, sivrisinekler ve tatarcıklarla birlikte uzun antenli sinekler (Nematocera) içinde değerlendirilir. Aile üyeleri kan emmez, ısırmaz ve insan sağlığı açısından herhangi bir tehlike oluşturmaz. Kamburumsu göğüs, uzun koksalar ve dikenli kaval kemikleri ailenin tipik özellikleridir. Erginler özellikle nemli ormanlarda, yaprak döküntüsü üzerinde ve mantarların çevresinde görülür.

Ekolojik açıdan bu sinekler mantar meyve cisimlerinin hızla tüketilmesine katkı sağlar ve orman ekosistemlerinde besin ağının önemli bir halkasını oluşturur. Larvaları ve erginleri birçok yırtıcı hayvan tarafından avlanır. Ölü odunun ve yaşlı ağaçların azalması, ormana bağlı mantar sivrisineği türlerini olumsuz etkileyebilir; bu nedenle doğal ormanların korunması bu grup için de önemlidir.