Bairdia supradentata Terquem, 1878

Bairdia supradentata, ostrakodlar (Ostracoda) sınıfının Podocopida takımına ve Bairdiidae familyasına bağlı bir deniz ostrakodu türüdür. Tür ilk kez Terquem tarafından 1878 yılında tanımlanmıştır. Ostrakodlar, vücutları sırttan menteşeli iki kireçli kapaktan oluşan bir kabuk içinde bulunan, midyeyi andıran çok küçük kabuklulardır; bu nedenle halk arasında “midye karidesleri” olarak da anılırlar.

Bairdiidae familyası, ostrakodların en eski ve en tutucu soy hatlarından biridir; fosil kayıtları Paleozoik zamana kadar uzanır. Bu familyanın üyeleri görece büyük, yandan bakıldığında baklava ya da eşkenar dörtgeni andıran, uçları sivrilmiş kabuklarıyla tanınır. Kabuk yüzeyi genellikle düz ya da ince noktalıdır ve sol kapak sağ kapağın kenarlarını belirgin biçimde örter. Bu tür bazı kaynaklarda Bairdia, bazılarında ise kapak kenarındaki dişçiklerle ayrılan Bairdoppilata cinsi içinde değerlendirilir. Her iki cins de sıcak ve ılıman denizlerin kayalık ve kumlu tabanlarında yaşayan türler içerir.

Bu gruptaki ostrakodların boyu çoğunlukla bir milimetre civarında ya da daha küçüktür, bu yüzden ancak mikroskopla incelenebilirler. Türlerin ayırt edilmesinde kabuğun dış hatları, yüzey süslemesi, kapak kenarları, menteşe yapısı ve kapak içindeki kas izleri temel ölçütlerdir. Kabuğun içindeki hayvan, kapakların arasından çıkardığı eklemli antenleri ve bacaklarıyla deniz tabanında yürür, sediment yüzeyini eşeler. Besinlerini çoğunlukla organik döküntü, bakteriler, diyatomeler ve diğer mikroskobik algler oluşturur. Bu ostrakodlar ayrı eşeylidir; gelişimleri sırasında birkaç kez deri değiştirerek her evrede kabuklarını yenilerler ve yetişkin boyuna ulaşırlar.

Kireçli kabukları ölümden sonra tortullarda kolayca korunduğu için ostrakodlar zengin bir fosil kaydı bırakır. Bu nedenle bu tür deniz ostrakodları, eski deniz ortamlarının derinlik, sıcaklık ve tuzluluk koşullarını yorumlamada, kayaçların yaşlandırılmasında ve petrol jeolojisinde yaygın olarak kullanılır. Bu grubun pek çok türü Akdeniz’in güncel tortullarının yanı sıra Neojen yaşlı fosil çökellerinden de bilinmektedir. Deniz tabanı besin ağında küçük balıklar ve omurgasızlar için önemli bir besin kaynağı oluştururlar; insanlar için herhangi bir tehlike oluşturmazlar.